Hi i am Aneesh Madhusoothanan Vakkom... I created this blog to keep these informations with me because its interesting and i am also interested in reading such things .. if you like my blog please join and keep reading >>> This is a place to Read Alternate History , Conspiracy , Secret Societies , Occult , Secret technologies . Above Top Secret stuff, Metaphysics etc.... Respect the IT Act and other Laws ..You are only responsible for your own comments here . .Become Part of Our Smart Readers Community and Enjoy Free updates directly to your Inbox.(No Spam,No virus , We Promise) posts are copied from Facebook and such medias thank you.. if you have any complaints please text me on whatsapp 0971563447832

സ്വർഗീയ സുഗന്ധം




സ്വര്‍ണ്ണത്തെക്കാള്‍ വിലയുള്ള മരക്കഷ്ണമുണ്ടന്ന് സങ്കല്‍പിക്കാന്‍ കഴിയുന്നുണ്ടോ? എങ്കില്‍ ഉണ്ട്. ആ മരമാണ് ഊദ്. വിശുദ്ധവും ദൈവികവുമായ ഒരു ഗന്ധമാണ് ഊദ്. എന്നാല്‍, ആ ഗന്ധം അറിയണമെങ്കില്‍ സ്വര്‍ണ്ണം പുകക്കുന്ന ചെലവുവരും. കോഴിക്കോട് നഗരത്തിലൂടെ യാത്ര ചെയ്യുമ്പോള്‍ 'ഊദും ഊദിന്റെ അത്തറും' എന്ന ബോര്‍ഡ് കാണാത്തവരില്ല. ഒരു സുഗന്ധദ്രവ്യം എന്നാശ്വസിച്ച് കടന്നുപോകുന്നവര്‍ പക്ഷെ കൗതുകത്തിന്റെ കലവറയായ ഊദ് എന്താണെന്ന് അറിയുന്നതേയില്ല. കിലോക്ക് ഒരു ലക്ഷം രൂപ വരെ വിലയുള്ള ഊദ് കോഴിക്കോട്ടെ ചില കടകളില്‍നിന്നു ലഭിക്കും.
ഊദ് അഥവാ അഗര്‍ ഒരു സുഗന്ധദ്രവ്യ മരമാണ്. ഈ മരങ്ങള്‍ സാധാരണയായി കാണപ്പെടുന്നത് സൗത്ത് ഏഷ്യന്‍ കാടുകളിലാണ്. ഇന്ന് കേരളത്തിലും ഈ മരങ്ങള്‍ വ്യാപകമായി കൃഷി ചെയ്തുവരുന്നു.
അക്വിലേറിയ മരത്തില്‍നിന്നാണ് ഊദ് ഉല്‍പാദിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്. അസമില്‍നിന്നാണ് ഇതിന്റെ ഉല്‍ഭവം എന്നു പറയപ്പെടുന്നു. ഫിയാലോഫോറ പാരസൈറ്റിക്ക എന്ന ഒരു പൂപ്പല്‍ അക്വിലേറിയ മരത്തില്‍ പറ്റിപ്പിടിക്കുമ്പോള്‍ അത് സുഗന്ധമുള്ള ഒരു പദാര്‍ഥം ഉല്‍പാദിപ്പിക്കുന്നു. അതാണ് ഊദ് ആയി രൂപാന്തരപ്പെടുന്നത്.
ഊദിന്റെ മധുരതരമായ സുഗന്ധം വളരെ പ്രസിദ്ധമാണ്. ഉ|ൗദ് എണ്ണ വിലകൂടിയതും ഡിമാന്റുള്ളതുമാണ്. അസാധാരണമായി കാണുന്നതും, അപൂര്‍വമായി കൃഷിചെയ്യുന്നതുമായ ഊദ് എണ്ണയാണ് ലോകത്ത് ഏറ്റവും വില കൂടിയ എണ്ണ.
ലോകത്തില്‍ ഊദിന് ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ഉപഭോക്താക്കള്‍ ഉള്ളത് അറേബ്യന്‍ നാടുകളിലാണ്. പെര്‍ഫ്യൂംസ്, കോസ്‌മെറ്റിക്‌സ്, മെഡിസിന്‍സ് തുടങ്ങിയവയായും ഊദ് ഉപയോഗിക്കുന്നു.
ഊദ് ഒരു കിലോ പട്ടക്ക് 25,000 രൂപ മുതല്‍ വിലയും അഗര്‍ ഓയിലിന് ഒരു കിലോക്ക് ഗ്രേഡ് അനുസരിച്ച് 10 ലക്ഷം രൂപ മുതല്‍ വിലയും ഉണ്ട്. അഗര്‍ മരത്തിന്റെ കായ്കള്‍ മെഡിസിനായും ഉപയോഗിക്കുന്നു.
പണ്ട്, പോസിറ്റീവ് എനര്‍ജിയെക്കുറിച്ചോ മാനസിക രോഗങ്ങളെക്കുറിച്ചോ വൈദ്യശാസ്ത്രം സിദ്ധാന്തങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കുന്നതിനും മുമ്പ് ഒരു തടിക്കഷ്ണം പുകച്ചാല്‍ മനസ്സിനും ശരീരത്തിനും ഉന്മേഷം കിട്ടുമെന്ന് നമ്മുടെ പൂര്‍വികര്‍ കണ്ടുപിടിച്ചു. ആ തടിക്കഷ്ണമാണ് ഊദായി നമുക്കുമുന്നിലിരിക്കുന്നത്.
കാഴ്ചയില്‍ ഊദ് ചിതലെടുത്ത മരക്കഷ്ണംപോലെ തോന്നും. ഒരു പ്രത്യേക ഗന്ധവുമുണ്ടാകും. ഭാരം നന്നേ കുറവ്. കനലിലിട്ടാല്‍ കുന്തിരിക്കംപോലെ പുകയും. സ്വര്‍ഗീയമായൊരു സുഗന്ധം പരക്കും. ആ സുഗന്ധമേറ്റാല്‍ മനസ്സില്‍ ഊര്‍ജം നിറയും. രോഗം മാറുമെന്ന വിശ്വാസം. അങ്ങനെ ചരിത്രാതീത കാലംമുതല്‍ കടന്നുവന്ന അത്ഭുതമായി നമുക്കുമുന്നിലിരിക്കുകയാണ് ഊദ്.
ഇന്ത്യ, ഇന്തോനേഷ്യ, കംബോഡിയ, മലേഷ്യ തുടങ്ങിയ ചുരുക്കം രാജ്യങ്ങളിലാണ് ഊദിന്റെ ഉല്‍പാദനമുള്ളത്. ഇന്ത്യയില്‍, അസമില്‍ മാത്രമെ ഊദ് കിട്ടുന്നുള്ളൂ. അറബികള്‍ക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ള ഊദും ഇന്ത്യയില്‍നിന്ന് ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്നതാണ്. 
ടിബറ്റുകാര്‍ പൗരാണിക കാലംമുതല്‍ പ്രാര്‍ഥിക്കാന്‍ ഊദ് പുകക്കുമായിരുന്നു. പ്രാര്‍ഥന മനസ്സിന് ഊര്‍ജം പകരുമ്പോള്‍ ഊദിന്റെ സുഗന്ധം ആത്മീയമായ ഉണര്‍വുനല്‍കുമെന്ന് ബുദ്ധമതം പറയുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം മരം എന്നാണ് ഊദ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
ആയുര്‍വേദം, യൂനാനി, ടിബറ്റന്‍ ചൈനീസ് പാരമ്പര്യ ചികിത്സാരീതികള്‍ എന്നിവയില്‍ മാനസിക പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ക്കുള്ള പ്രാധാന ഔഷധമായി പറയുന്നത് ഊദാണ്.
എട്ടാം നൂറ്റാണ്ടില്‍ ഈജിപ്തില്‍ മൃതദേഹങ്ങള്‍ മമ്മിയാക്കാനും ഊദ് വാറ്റിയ തൈലം ഉപയോഗിക്കാറുണ്ടെന്നും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്. ബുദ്ധ ഭിക്ഷുക്കളും സൂഫിവര്യന്മാരും ഊദ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. 
ജപ്പാനില്‍ നടത്തിയ ശാസ്ത്രീയമായ പരീക്ഷണങ്ങളില്‍ ചില പ്രത്യേക ഔഷധഗുണങ്ങള്‍ ഊദിനുണ്ടെന്നു കണ്ടെത്തി. ഊദ് മാനസികമായി ഉണര്‍വും ശാന്തതയും നല്‍കുകയും ഡിപ്രഷന്‍ ഇല്ലാതാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. നെഗറ്റീവ് എനര്‍ജി മനുഷ്യശരീരത്തില്‍നിന്നും ഇല്ലാതാവുന്നു. ഇത് ആത്മവിശ്വാസം വര്‍ധിപ്പിക്കുകയും ഉത്സാഹം കൂട്ടുകയും ചെയ്യുന്നു. നാഢീസംബന്ധമായ അവ്യവസ്ഥകള്‍ പരിഹരിക്കുന്നതോടൊപ്പം ശരീരത്തിലെ നാഢീഞരമ്പുകളുടെ പ്രവര്‍ത്തനം സാധാരണ നിലയിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
അപസ്മാരം, സന്ധിവാതം, പ്രസവാനന്തരം ഉണ്ടാകുന്ന രോഗങ്ങള്‍, ശ്വസനസംബന്ധിയായ പ്രശ്‌നങ്ങള്‍, ആസ്മ, കാന്‍സര്‍, കരള്‍രോഗം, വാര്‍ധക്യ പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ തുടങ്ങി ഒട്ടനവധി രോഗങ്ങള്‍ക്ക് ഊദ് മരുന്നായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. വിവധ ത്വക്കുരോഗങ്ങള്‍ക്ക് ഇന്നും അറബികള്‍ ഊദ് പുകക്കുകയാണു ചെയ്യുന്നത്. ഊദ് പുകക്കുന്ന ആരാധനാലയങ്ങള്‍ ആത്മീയത മാത്രമല്ല ഒരാളിന്റെ ശരീരത്തെയും മനസ്സിനെയും സ്വാധീനിക്കുകയാണെന്നും കണ്ടെത്തിയിട്ടുണ്ട്.
ആത്മാവിനുള്ള ഭക്ഷണമാണ് ഊദ് എന്നാണ് ഇസ്‌ലാം വിശ്വാസം. മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കാനും ചിത്തഭ്രമംപോലും ഇല്ലാതാക്കാനും ഊദിനു കഴിയുമെന്ന് വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ പറയുന്നു. അറബികളുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമാണ് ഊദ്. വീട്ടിലായാലും പൊതുസ്ഥലങ്ങളിലായാലും ഊദ് പുകച്ചുകൊണ്ടാണ് ഇവര്‍ ഒരു ദിവസം തുടങ്ങുന്നത്. ഊദിന്റെ അത്തറേ ഒട്ടുമിക്ക അറബികളും ഉപയോഗിക്കാറുള്ളൂ. ഇവിടുത്തെ പ്രാര്‍ഥനാലയങ്ങളിലെല്ലാം ഊദ് പുകക്കാറുണ്ട്. നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ കുന്തിരിക്കം പുകക്കുന്നതുപോലെയാണ് അവര്‍ ഊദ് പുകക്കുന്നത്.
ഊദ് പുകക്കാന്‍ പ്രത്യേകം പാത്രമുണ്ട്. ഇതില്‍ കരിക്കട്ട കനലാക്കി ഊദ് അതിലിട്ടു പുകക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. ജപ്പാനില്‍നിന്നും ചൈനയില്‍നിന്നും ഇറക്കുമതി ചെയ്യുന്ന ഒരുതരം കരിക്കട്ടയാണു കനലാക്കുന്നത്.
ഊദ് വാങ്ങാനെത്തുന്നവരില്‍ മലയാളികളാണു കൂടുതലെങ്കിലും ഊദ് പുകക്കുന്ന മലയാളികള്‍ വളരെ കുറവാണ്. ഗള്‍ഫിലേക്കു തിരിച്ചുപോകുമ്പോള്‍ അറബികള്‍ക്കു സമ്മാനിക്കാനാണ് ഭൂരിഭാഗംപേരും ഊദ് വാങ്ങുന്നത്.
ഒരുലിറ്റര്‍ ഊദിന്റെ അത്തറിന് ലക്ഷങ്ങള്‍ വിലവരും. മരത്തിന്റെ കാലപ്പഴക്കമാണ് ഊദിന്റെ വില നിശ്ചയിക്കുന്നത്. ആറായിരം മുതല്‍ പത്തുലക്ഷം വരെ വിലയുള്ള ഊദ് വില്‍പനക്കായുണ്ട്.
ഇത്രയും ആദായമുള്ള ഈ മരം നട്ടുവളര്‍ത്താന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. ഇന്ത്യയില്‍ ഊദ് വളരുന്ന ഏകസംസ്ഥാനം അസമാണ്. അവിടെ ഗോഹാട്ടി പ്രദേശങ്ങളിലെ കൊടു|ംവനങ്ങളിലാണ് ഊദ് കാണുന്നത്. ഊദ് മരത്തിന്റെ തൈ നമ്മുടെ മണ്ണിലും വളരും. എന്നാല്‍ ആ മരം സുഗന്ധദ്രവ്യമാകണമെങ്കില്‍ പിന്നെയും കടമ്പകളുണ്ട്. ഊദ് മരം സുഗന്ധദ്രവ്യമായി കിട്ടാന്‍ ശരാശരി 40 മുതല്‍ 50 വര്‍ഷംവരെ വളര്‍ച്ച ആവശ്യമുണ്ട്. ഇതിനെക്കാള്‍ പ്രാധാന്യമുണ്ട് ഊദ് മരം തുളക്കുന്ന ഒരുതരം വണ്ടിന്റെ സാന്നിധ്യം.
നാല്‍പതു വര്‍ഷത്തിലേറെ പഴക്കമാകുമ്പോള്‍ ഊദ് മരത്തിന്റെ തൊലിപൊട്ടി ഒരു ദ്രാവകം പുറത്തേക്കുവരും. ഈ ദ്രാവകത്തിനു പ്രത്യേക സുഗന്ധമുണ്ട്. ഇതു പ്രത്യേകതരം വണ്ടുകളെ മരത്തിലേക്ക് ആകര്‍ഷിക്കുന്നു. ഈ വണ്ടുകളാണ് യഥാര്‍ഥത്തില്‍ ഊദ് ഉണ്ടാക്കുന്നത്. ഊദ് മരത്തിലെത്തിയാല്‍ ഈ വണ്ടുകള്‍ തേനീച്ചകളെപ്പോലെ കൂടുകൂട്ടാന്‍ തുടങ്ങും. മരംതുളച്ച് കാതലിനുള്ളിലാണ് ഇവയുടെ സഹവാസം. ഈ വണ്ടുകള്‍ ഉല്‍പാദിപ്പിക്കുന്ന ഒരുതരം എന്‍സൈം ഊദ് മരത്തില്‍ ഒരുതരം പൂപ്പല്‍ബാധയുണ്ടാക്കുന്നു. മാത്രമല്ല, ഊദ് മരത്തിന്റ കാതല്‍ വിവിധ രൂപങ്ങളിലായി പൊടിഞ്ഞുമാറുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ പ്രക്രിയ പൂര്‍ത്തിയാകുമ്പോള്‍ ഊദ് മരം വലിയ ചിതല്‍പ്പുറ്റുപോലെയാവും. ഈ മരക്കഷ്ണങ്ങളാണ് ലോകത്തെ ഏറ്റവും വിലപിടിപ്പുള്ള സുഗന്ധദ്രവ്യമായ ഊദ്.
അസമിലെ ഉള്‍ക്കാടുകളില്‍ നൂറ്റാണ്ടുകള്‍ പഴക്കമുള്ള ഊദ് മരങ്ങള്‍ ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. പക്ഷെ കൊടുംകാടിനുള്ളില്‍ ഇതു കണ്ടെത്തുക പ്രയാസമാണ്. ഊദിന്റെ വ്യാപാരസാധ്യതകള്‍ മനസ്സിലാക്കി ഇപ്പോള്‍ അസമില്‍ ഊദ് മരം നട്ടുപിടിപ്പിക്കുകയും കൃത്രിമമായി വണ്ടുകളെ കടത്തിവിടുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാല്‍ പ്രകൃതിദത്തമായി കിട്ടുന്ന ഊദിന്റെ ഗുണമേന്മ ഇവക്കില്ല. ഗള്‍ഫിലെ സാധാരണക്കാരായ അറബികളാണ് ഇത്തരം ഊദ് വാങ്ങുന്നത്.
ഊദ് വാറ്റിയെടുക്കുന്ന അത്തറാണ് ഊദിന്റെ അത്തര്‍. കിലോ കണക്കിന് ഊദ് വാറ്റിയാലേ ഒരുലിറ്റര്‍ ഊദിന്റെ അത്തറുകിട്ടൂ. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ലക്ഷക്കണക്കിനു രൂപയാകും ഒരുലിറ്റര്‍ ഊദിന്റെ അത്തറിന്

ജോസഫ് സാമുവൽ എന്ന കുറ്റവാളിയോടു തൂക്കുകയറും തോറ്റു!


കഥ കുറച്ചു പഴയതാണ് .18ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനകാലത്ത് ഇംഗ്ളണ്ടിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരാളാണ് ശ്രീ .ജോസഫ് സാമുവൽ .പതിനഞ്ചാം വയസ്സുമുതൽ ഇദ്ദേഹം തൊഴിലെടുത്തു ജീവിക്കാന്‍ തുടങ്ങി .ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ തൊഴിനോടുള്ള ആത്മാർത്ഥതയിൽ ഇംഗ്ളീഷുകാർ പൊറുതിമുട്ടി കാരണം മോഷണവും കൊള്ളയുമായിരുന്നു മാന്യദേഹത്തിന്റെ ജോലി .ഒടുവിൽ ഭരണകൂടം 1801ൽ ഇദ്ദേഹത്തെ 297 മറ്റു കുറ്റവാളികൾക്കൊപ്പം ആസ്ത്രേലിയയിലേക്കു നാടുകടത്തി .
അക്കാലത്ത് ഇംഗ്ളീഷുകാർ നാടുകടത്തുന്ന കുറ്റവാളികളെ ന്യൂ സൗത്ത് വെയിൽസ് കോളനിയിലെ സിഡ്നി കോവി (sidney cove) നടുത്തുള്ള ഒറ്റപ്പെട്ട പീനൽകോളനിയിലാണ് പാർപ്പിക്കാറുള്ളത് .ഇവിടെനിന്നും രക്ഷപ്പെടാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നവർ കാടിന്റെ വന്യതയിൽ ജീവൻ ഹോമിക്കാറാണ് പതിവ് .ഭാഗ്യം എന്നും സാമുവലിനു തുണയായിരുന്നു അദ്ദേഹം ആ തുറന്ന ജയിലില്‍ നിന്നും രക്ഷപ്പെട്ട് ഒരു കൊള്ളസംഘത്തിൽ ചേർന്നു(അറിയാവുന്ന തൊഴിലല്ലേ ചെയ്യാനാകൂ).സമ്പന്നയായ ഒരു സ്ത്രീയുടെ വീട്ടില്‍ നിന്നും സ്വർണ്ണവും വെള്ളിയും ഉൾപ്പെടെയുള്ള വസ്തുക്കള്‍ കൊള്ളയടിക്കുന്നനിടയിൽ അപ്രതീക്ഷിതമായി ജോസഫ് ലൂക്കർ എന്ന പോലീസുകാരൻ അവിടെയെത്തി നിർഭാഗ്യവശാൽ സംഘാങ്ങളിലാരോ ആ പോലീസുകാരനെ വധിച്ചു.
പോലീസ് വെറുതെയിരിക്കുമോ എല്ലാവരേയും പിടികൂടി അഴിക്കുള്ളിലിട്ടു .വീട്ടുടമയായ സ്ത്രീ സാമുവലിനെ മാത്രമേ തിരിച്ചറിഞ്ഞുള്ളു .അതുകൊണ്ട് മറ്റുള്ളവരെ വൃക്തമായ തെളിവില്ലാത്തതിൽ കോടതി വെറുതെ വിട്ടു .കൊള്ളയിൽ പങ്കെടുത്തെങ്കിലും പോലീസുകാരന്റെ കൊലയാളി താനല്ല എന്ന നിലപാടായിരുന്നു സാമുവലിനുണ്ടായിരുന്നത് .എന്തായാലും സാമുവലിന്റെ വാദങ്ങൾ വിലപ്പോയില്ല കോടതി അദ്ദേഹത്തെ തൂക്കികൊല്ലാനായി വിധിച്ചു .അങ്ങനെ 1803 സെപ്തംബര്‍ 26 ന് കേവലം 23 വയസ്സുമാത്രം പ്രായമുണ്ടായിരുന്ന സാമുവലിന്റെ തൂക്കികൊല Parramatta എന്ന സ്ഥലത്ത് നടത്താന്‍ തീരുമാനിക്കപ്പെട്ടു .
അക്കാലത്ത് തൂക്കികൊലകൾ പൊതുസ്ഥലത്ത് പരസ്യമായാണ് നടപ്പിലാക്കിയിരുന്നത് .അതുകാണുവാനായി ജനങ്ങള്‍ ഒത്തുകൂടുമായിരുന്നു .വളരെ പ്രാകൃതമായ രീതിയിലാണ് ശിക്ഷ നടപ്പിലാക്കിയിരുന്നത് .കൊലക്കയറിലെ കുടുക്കിൽ കുറ്റവാളിയെ നിർത്തിയ ശേഷം കയറിന്റെ മറുവശം കുതിരയിൽ കെട്ടി കുതിരയെ മുന്നോട്ടു നടത്തിക്കും അപ്പോള്‍ കൊലക്കയർ മുകളിലേക്കുയരുകയും കുറ്റവാളി പിടഞ്ഞു മരിക്കുകയും ചെയ്യും (ഹോളിവുഡിലെ wild west movie കളിൽ ധാരാളമായി ഇത്തരം രംഗങ്ങൾ കാണാം ).പിന്നീടാണ് തൂക്കിലേറ്റപ്പെടാൻ പോകുന്നയാൾ നിൽക്കുന്ന പലക വഴുതി മാറുന്ന drop hole എന്ന രീതി നിലവില്‍ വന്നത് .
തൂക്കപ്പെടാനായി സാമുവലിനൊപ്പം മറ്റൊരു കുറ്റവാളിയേയും കൊണ്ടുവന്നിരുന്നു .തൂക്കുന്നതിനു മുൻപ് അന്ത്യകൂദാശയ്ക്കായി ഒരു പാതിരിയെത്തി ഇരുവർക്കുമൊപ്പം പ്രാർത്ഥിച്ചു .പ്രാർത്ഥനയ്ക്കു ശേഷം ഇൗ കുറ്റം താന്‍ ചെയ്തതല്ല എന്നും ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ നിൽക്കുന്ന ഒരാളാണെന്ന് ചൂണ്ടികാണിക്കുകയും ചെയ്തു .ജനങ്ങൾ ആകെ ചിന്താക്കുഴപ്പത്തിലായി എന്നാല്‍ കോടതി ഉത്തരവ് നടപ്പിലാക്കാന്‍ ബാദ്ധ്യസ്ഥരായ ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍ രണ്ടുപേരുടേയും ശിക്ഷ നടപ്പിലാക്കി .കൂടെയുള്ള കുറ്റവാളി അപ്പോള്‍ തന്നെ മരിച്ചെങ്കിലും സാമുവലിന്റെ തൂക്കുകയർ പൊട്ടിവീണു ആ വീഴ്ചയുടെ ആഘാതത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാലുളുക്കുകയും ചെയ്തു .450 കിലോ വരെ താങ്ങാന്‍ ശേഷിയുള്ള അഞ്ചുപിരിയുള്ള കയർ പൊട്ടിയത് ആരാച്ചാരെ ഞെട്ടിച്ചു .ആരാച്ചാർ ഉടന്‍ അടുത്ത തൂക്കുകയർ തയ്യാറാക്കി സാമുവലിനെ വീണ്ടും തൂക്കിലേറ്റി. പക്ഷെ വീണ്ടും സാമുവൽ നിലത്തുവീണു അപ്പോഴേക്കും ആൾക്കൂട്ടത്തിന്റെ ഭാവം മാറിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു നിരപരാധിയെ തൂക്കിലേറ്റുകയാണെന്നും ഇത് ദൈവത്തിന്റെ ഇടപെടലാണെന്ന് അവര്‍ വിളിച്ചു പറയാന്‍ തുടങ്ങി .പരിഭ്രാന്തരായ ആരാച്ചാരും കൂട്ടരും തൂക്കുകയർ പരിശോധനകൾക്കു വിധേയമാക്കിയതിനു ശേഷം നടപടിക്രമങ്ങൾ എല്ലാം ഉറപ്പാക്കി വീണ്ടും സാമുവലിനെ തൂക്കിലേറ്റി .അത്ഭുതം! ഇപ്രാവശ്യവും കയർപൊട്ടി വീണു .
. ജനക്കൂട്ടത്തിന്റെ പ്രതിഷേധം ശക്തമായപ്പോൾ ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍ തൂക്കികൊല നിർത്തിവെച്ചിട്ട് പ്രാദേശിക ഗവര്‍ണരെ വിവരമറിയിച്ചു .ഗവർണർ സ്ഥലത്തെത്തി തൂക്കുകയറും മറ്റു നടപടിക്രമങ്ങളും ശരിയായ രീതിയിലായിരുന്നോ എന്നു പരിശോധിച്ചു .എല്ലാകാര്യങ്ങളും കുറ്റമറ്റ രീതിയിലാണ് നടന്നതെന്നു മനസ്സിലാക്കിയ ഗവര്‍ണര്‍ ഇതൊരു ദൈവിക ഇടപെടലാണെന്നും അതുകൊണ്ട് നിരപരാധിയായ സാമുവലിനെ വെറുതെ വിടുന്നതായും പ്രഖ്യാപിച്ചു .
അങ്ങനെ തുടർച്ചയായി മൂന്നു പ്രാവശ്യം തൂക്കിയിട്ടും മരിക്കാത്തയാളായി ജോസഫ് സാമുവൽ ചരിത്രത്തിലിടം നേടി .പക്ഷേ എന്തു ചെയ്യാം സാമുവൽ നന്നായില്ല താമസിയാതെ മറ്റൊരു കൊള്ളക്കേസിൽ അദ്ദേഹം പിടിക്കപ്പെട്ടു .1806 ൽ ജയിലില്‍ നിന്നും എട്ടു കുറ്റവാളികൾക്കൊപ്പം രക്ഷപ്പെട്ടു.ഒരു മോഷ്ടിച്ച ബോട്ടുമായി പോയ സാമുവലിനെയും കൂട്ടരെയും കുറിച്ച് പിന്നീട് അറിവൊന്നുമുണ്ടായില്ല .ഒരു പക്ഷെ ആ ബോട്ടു മുങ്ങി എല്ലാവരും മരിച്ചിരിക്കാം .അതോ ദൈവം വീണ്ടും ഇടപെട്ടിരിക്കുമോ ?

Percy Fawcett- അപ്രത്യക്ഷനായ പര്യവേഷകൻ





(വലിയ പോസ്റ്റ്‌ ആണ് , പക്ഷെ ബോറടിപ്പിക്കില്ല എന്ന് ഉറപ്പ് )
തീക്ഷ്ണതയാർന്ന നീല കണ്ണുകൾ ......മെലിഞ്ഞതെങ്കിലും പൊക്കമുള്ള , ദൃഡതയാർന്ന ശരീരം . ഒരു സാഹസികന് ചേർന്ന എല്ലാ ലക്ഷണങ്ങളും അടങ്ങിയ ആളായിരുന്നു പെർഴ്സി ഫോസെറ്റ് . ഇന്ത്യയിൽ ജനിച്ച, ബ്രിട്ടീഷുകാരനായ പിതാവ് എഡ്വേര്ഡ് ഫോസെറ്റ് ചെറുപ്പത്തിൽ പറഞ്ഞു കൊടുത്ത സാഹസിക കഥകൾ കുഞ്ഞു പെര്ഴ്സിയെ വല്ലാതെ സ്വാധീനിച്ചിരുന്നു . മൂത്ത സഹോദരൻ ഡാഗ്ലസ് ഫോസെറ്റ്ആകട്ടെ ഒന്നാന്തരമൊരു മല കയറ്റക്കാരനും ! ദുരൂഹമായ മലയിടുക്കുകളും ഭീതിജനകമായ കാടുകളും താൻ കീഴടക്കുന്നത്‌ പെർഴ്സി ഫോസെറ്റ് നിരന്തരം കിനാവ്‌ കണ്ടു . അങ്ങിനെ പഠനത്തിനായി ന്യൂട്ടൻ ആബട്ട് കോളേജിൽ എത്തിയ ഫോസെറ്റിനു പറ്റിയ രണ്ടു കൂട്ടുകാരെ കിട്ടി . ഒരാൾ പ്രശസ്ത ഇംഗ്ലീഷ് കഥാകൃത്ത്‌ Bertram Fletcher Robinson , മറ്റെയാൾ രോബിന്സണിന്റെ കൂട്ടുകാരൻ സാക്ഷാൽ ആർതർ കോനൻ ഡോയൽ !
1886 ൽ ബ്രട്ടീഷ് സൈന്യത്തിൽ ചേർന്ന ഫോസെറ്റ് അതിന്റെ ഭാഗമായി ശ്രീലങ്കയിലും എത്തി . അവിടെവെച്ചാണ് അദ്ദേഹം തന്റെ ഭാര്യയെ കണ്ടെത്തുന്നത് . Nina Agnes Paterson രണ്ടു ആൺ കുട്ടികൾക്ക് ജന്മം നല്കി , ജാക്കും ബ്രയാനും . അറിയപ്പെടാത്തതും ഇന്നുവരെ മാപ്പ് ചെയ്യപ്പെടാത്തതും ആയ അനേകം ഭൂപ്രദേശങ്ങൾ അക്കാലയളവിൽ ആഫ്രിക്കയിലും തെക്കേ അമേരിക്കയിലും ഉണ്ടായിരുന്നു . ഈ അറിവ് ഫോസെറ്റിലെ സാഹസികനെ മെല്ലെ തഴുകിയുണർത്തി . അങ്ങിനെ 1901 ൽ അദ്ദേഹം പര്യവേഷണവും ഭൂപട നിർമ്മാണവും തൊഴിലാക്കിയ RGS ൽ ചേർന്നു . അവരുടെ കൂടെ ആഫ്രിക്കയിലുൾപ്പടെ അനേകം സാഹസിക യാത്രകൾ നടത്തിയ ഫോസെറ്റ്, 1906 ൽ തന്റെ ആദ്യ തെക്കേ അമേരിക്കൻ പര്യവേഷണത്തിനായി യാത്ര തിരിച്ചു . ആ യാത്ര അദ്ദേഹത്തിന് മാത്രമല്ല ശാസ്ത്ര ലോകത്തിന് തന്നെ വലിയൊരു മുതൽക്കൂട്ടായിരുന്നു . തന്റെ മുപ്പത്തി ഒന്പതാമത്തെ വയസ്സിലാണ് ഫൊസെടറ്റ് ബ്രസീൽ ബൊളീവിയ അതിർത്തിയിലെ അന്നുവരെയും മാപ്പ് ചെയ്യപ്പെടാത്ത കൊടും വനത്തിൽ RGS നു വേണ്ടി എത്തിയത് . 1907 ൽ ആ കാട്ടിലെവിടെയോ 62 അടി നീളമുള്ള പടുകൂറ്റൻ ആനക്കൊണ്ടയെ കണ്ടതായി അദ്ദേഹം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തു . ( ഇത്തരം അസാമാന്യ നീളമുള്ള അനക്കൊണ്ടാകളെ കണ്ടതായി പല പര്യവേഷകരും റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും ഇതുവരെ സ്ഥിരീകരിച്ചിട്ടില്ല ). അതിനെ വെടിവെച്ചു കൊന്നതായുള്ള ഫോസെറ്റിന്റെ റിപ്പോർട്ട് ശാസ്ത്ര ലോകത്തെ തെല്ലൊന്നുമല്ല ചൊടിപ്പിച്ചത് . അതുവരെ പുറം ലോകത്തിനു അത്ജാതമായിരുന്ന പല ജീവികളും ഫോസെറ്റിന്റെ കണ്ണുകളിലൂടെ ലോകം അറിഞ്ഞു തുടങ്ങി . പൂച്ചയുടെ വലിപ്പം മാത്രമുള്ള കാട്ടുനായ ആയ Mitla (cryptid), വിഷമുള്ള ഭീമൻ Apazauca എട്ടുകാലി ( ഇത് അദ്ദേഹത്തിനെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ചിലരെ കടിയ്ക്കുകയുണ്ടായി ), Double-nosed Andean tiger hound തുടങ്ങിയവ ഫോസെറ്റ് കണ്ട ജീവികളിലെ ചിലത് മാത്രം !
ഇത്തരം സാഹസികങ്ങളായ ഏഴോളം പര്യവേഷണങ്ങൾ ആണ് 1906 -24 കാലയളവിൽ ഫോസെറ്റ് നടത്തിയത് . 1908 ൽ ബ്രസീലിലെ Rio Verde നദിയുടെയും , 1910 ൽ പെറുവിന്റെയും ബോളീവിയയുടെയും അതിർത്തിയിൽ ഉള്ള Heath നദിയുടെയും പ്രഭവ കേന്ദ്രങ്ങൾ അദ്ദേഹം കണ്ടെത്തി . ഈ കാലയളവിലാണ് ഫോസെറ്റിന്റെ ജീവിതം തന്നെ മാറ്റിമറിച്ച ഒരു പുതിയ അറിവ് അദേഹത്തിന് ലഭിച്ചത് . ബ്രസീലിലെ Mato Grosso മേഖലയിലെ നിബിഡ വനങ്ങളിലെവിടെയോ ഒരു അത്ജാത നഗരം ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട് എന്നതായിരുന്നു അത് ! പ്രാദേശിക നിവാസികളിൽ നിന്നും , ഉൾവനങ്ങളിൽ അധിവസിക്കുന്ന പ്രാകൃത വർഗ്ഗക്കാരിൽ നിന്നും കിട്ടിയ വിവരങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ആണ് "Z" എന്ന് അദ്ദേഹം തന്നെ പേരിട്ട അരണ്യ നഗരത്തെ കുറിച്ചുള്ള ധാരണയിൽ അദേഹം എത്തിയത് . എല്ലാ വിധ പ്രകൃതി വിഭവങ്ങളും ലഭിക്കുന്ന ആമസോൺ വനങ്ങളിൽ അത്തരം ഒരു നഗരവും ഒരു പക്ഷെ കുറച്ചു ജനങ്ങളും നിലനില്ക്കാൻ സാധ്യത ഉണ്ട് എന്നദ്ദേഹം കണക്കു കൂട്ടി . ഇതിനിടെ ഫോസെറ്റിന്റെ അനുമാനം ശരിയാണെന്ന് ഊട്ടിയുറപ്പിക്കാൻ പാകത്തിൽ മാനുസ്ക്രിപ്റ്റ് 512 എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഒരു രേഖയും അദേഹത്തിന് ലഭിച്ചു . 1753 ൽ ഒരു പോര്ച്ചുഗീസ് കുടിയേറ്റക്കാരൻ ആയ João da Silva Guimarães എഴുതിയതായിരുന്നു അത് . കൊടും വനത്തിനുള്ളിൽ ഒരു നഗരം അദേഹം കണ്ടെന്നും സന്ദർശിച്ചും എന്നുമായിരുന്നു സ്ഥലത്തിന്റെ ലൊക്കേഷൻ വെളിപ്പെടുത്താതെ ആ രേഖയിൽ സമർഥിച്ചിരുന്നത് . ഇത് തന്റെ "Z" നഗരം തന്നെ ആവും എന്ന് ഫോസെറ്റ് കണക്കുകൂട്ടി . എന്നാൽ നഗരം കണ്ടുപിടിക്കാൻ പോകുവാൻ എല്ലാ സംവിധാനങ്ങളും ഒരുക്കുന്നതിനിടെ ഒന്നാം ലോക മഹായുദ്ധം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു . ഫോസെറ്റിലെ സൈനികൻ ഉണർന്നു . തന്റെ അൻപതാം വയസ്സിൽ പ്രായം മറന്നും അദ്ദേഹം ഒരു ആർട്ടിലറി ബ്രിഗേടിനെ നയിച്ചു . എന്നാൽ യുദ്ധം അവസാനിച്ചതോടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ വീണ്ടും "Z" നഗരത്തിലേക്ക് തന്നെ തിരിഞ്ഞു .
Glove എന്ന് വിളിച്ചിരുന്ന ഒരു കൂട്ടം ലണ്ടൻ ധനികർ ഫോസറ്റിനു വേണ്ട പണം നൽകാമെന്ന് എറ്റു . അങ്ങിനെ 1925 ൽ എല്ലാവിധ സന്നാഹങ്ങളുമായി മകൻ ജാക്കിനെയും അവന്റെ ഒരു സുഹൃത്തിനെയും (Raleigh Rimell) കൂട്ടി ഫോസെറ്റ് ബ്രസീലിൽ എത്തി . തന്റെ ദൗത്യം പരാജയപ്പെട്ടാൽ രക്ഷാ ദൗത്യവും ആയി മറ്റൊരു സംഘത്തെയും അങ്ങോട്ട്‌ അയയ്ക്കേണ്ട എന്നൊരു കുറിപ്പും എഴുതി വെച്ചിട്ടാണ് അദ്ദേഹം ലണ്ടൻ വിട്ടത് . തന്റെ വിധി മറ്റൊരു കൂട്ടർക്കും കൂടി വരരുത് എന്നദ്ദേഹം ആഗ്രഹിച്ചിരിക്കാം . പരിചയ സമ്പന്നനായ ഫോസെറ്റ്; തോക്ക് , ആഹാരസാധനങ്ങൾ , ദിശാ മാപിനികൾ തുടങ്ങി എല്ലാവിധ സജ്ജീകരണങ്ങളോടും കൂടെയാണ് യാത്ര തിരിച്ചത് . നിബിഡവനങ്ങളിൽ വലിയൊരു സംഘത്തിന്റെ നീക്കം മൃഗങ്ങൾക്കും ആദിവാസി വർഗ്ഗങ്ങൾക്കും ഇഷ്ടപ്പെടില്ലാ എന്ന് തന്റെ മുൻകാല യാത്രകളിൽ നിന്നും പഠിച്ചതിനാലാകണം വെറും മൂന്നു പേർ മാത്രം യാത്രയ്ക്ക് മതി എന്ന് അദ്ദേഹം നിഷ്കര്ഷിച്ചത് . അങ്ങിനെ 1925 ഏപ്രിൽ ഇരുപതിന് സംഘം ബ്രസീലിലെ Cuiabá യിൽ നിന്നും യാത്ര തിരിച്ചു . മകനെയും കൂട്ടുകാരനെയും കൂടാതെ രണ്ടു ബ്രസീലിയൻ സഹായികളും രണ്ടു കുതിരകളും എട്ടു കോവർ കഴുതകളും ഒരു ജോഡി നായകളും ഫോസെറ്റിന്റെ സംഘത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു . ഒൻപതു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം അവർ ആമസോണിന്റെ ഒരു പോഷകനദിയായ Xingu ന്റെ ഉത്തര ഭാഗം ക്രോസ് ചെയ്ത് അദ്ദേഹം Dead Horse Camp എന്ന് വിളിച്ച സ്ഥലത്ത് എത്തി (1920 ലെ ഒരു യാത്രക്കിടെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു കുതിര ഇവിടെ വെച്ച് മരണമടഞ്ഞിരുന്നു ) . ഈ സ്ഥലമിപ്പോൾ Fawcett’s camp എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത് . അവിടെ നിന്ന് കൊണ്ട് അദ്ദേഹം തന്റെ ഭാര്യക്ക് ഒരു കത്ത് എഴുതി . അതിൽ അവരിപ്പോൾ എവിടെയാണ് എന്നും (11°43′S 54°35′W) , ഇത് വരെ എന്തെല്ലാം അനുഭവിച്ചു എന്നും , മകന്റെ കൂട്ടുകാരൻ യാത്ര പൂര്ത്തിയാക്കുമോ എന്ന് സംശയം ഉണ്ട് എന്നും ഇനിയുള്ള പരിപാടികൾ എന്തെല്ലാം ആയിരിക്കും എന്നും വിശദമായി എഴുതിയിരുന്നു . തികഞ്ഞ ശുഭാപ്തി വിശ്വാസത്തോടെ ആ കത്ത് ഇങ്ങനെ ആണ് സമാപിക്കുന്നത് ....
“You need have no fear of any failure...”
പുറത്തേയ്ക്ക് പോകുന്ന ഒരു ആദിവാസിയുടെ കയ്യിൽ ആണ് അദ്ദേഹം ഈ കത്ത് എല്പ്പിച്ചത് . പക്ഷെ നിർഭാഗ്യവശാൽ ഇതായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തെയും കൂട്ടരെയും അവസാനമായി ഒരാൾ കണ്ട സന്ദർഭം ! പിന്നീട് അവർ എങ്ങോട്ട് പോയി എന്നോ അവർക്ക് എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്നോ ഇന്നോളം ആര്ക്കും അറിയില്ല ! ഇരുണ്ട ആമസോൺ വനാന്തരങ്ങളിൽ പ്രശസ്തനായ ആ പര്യവേഷകനും മകനും സംഘവും എവിടെയോ പോയി മറഞ്ഞു . ഭാര്യക്ക് എഴുതിയ കത്തിന്റെ കൂടെ North American Newspaper Alliance നും അദ്ദേഹം ഒരു കത്ത് എഴുതിയിരുന്നു . അതിൽ പക്ഷെ സ്ഥലം 13°43′S 54°35′W എന്നായിരുന്നു എഴുതിയിരുന്നത് . ഇത് ഫോസെറ്റ് മനപ്പൂർവ്വം തെറ്റിച്ചു എഴുതിയെന്നാണ് ഇപ്പോൾ കരുതുന്നത് . കാരണം തന്റെ വഴികളോ കണ്ടെത്താൻ പോകുന്ന നഗരമോ മറ്റാരും അറിയരുത് എന്നുള്ള ആഗ്രഹമാകാം ഇതിന്റെ പിറകിൽ . പക്ഷെ ഇത് പിന്നീടുള്ള അന്വേഷണങ്ങളെ സാരമായി ബാധിക്കുകയുണ്ടായി .
ഫോസെറ്റ് അവസാനം താമസിച്ചിരുന്ന Dead Horse ക്യാമ്പിനരികെ Kalapalo ആദിവാസികൾ ആണ് താമസിച്ചിരുന്നത് . പിന്നീട് അവരിൽ നിന്നും കിട്ടിയ വിവരം അനുസരിച്ച് ഫോസെറ്റ് സംഘാംഗങ്ങൾ ഒരു ദിവസം അവിടെ താമസിച്ചിരുന്നതായും പിന്നീട് കിഴക്ക് ദിക്ക് ലക്ഷ്യമാക്കി കാട് കയറിയതായും അറിയാൻ കഴിഞ്ഞു . ഓരോ ദിവസവും വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ അവരുടെ ക്യാമ്പിൽ നിന്നുള്ള പുക ദൃശ്യമായിരുന്നതായും അങ്ങിനെ അഞ്ചു ദിനങ്ങളോളം അത് കണ്ടതായും അവർ പറഞ്ഞു . അവർ പോയ ദിക്കിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന റെഡ് ഇന്ത്യൻ വർഗ്ഗക്കാർ അക്രമാസക്തർ ആകയാൽ അവർ ഫോസെറ്റ് സംഘത്തെ അപ്പാടെ കൊന്നു കളഞ്ഞിരിക്കുവാനാണ് സാധ്യത എന്നും ആണ് Kalapalo ആദിവാസികൾ പറയുന്നത് . എന്നാൽ ചിലർ കരുതുന്നത് Kalapalo കൾ തന്നെ അവരെ കൊന്നതാകാം എന്നാണു . ഒരു ട്രൈബിന്റെ പ്രദേശം കടന്നു വേറൊരാൾക്ക് പോകെണമെങ്കിൽ തക്കതായ സമ്മാനം ഗോത്ര തലവന് നല്കണം എന്നാണു റെഡ് ഇന്ത്യൻ നിയമം . ഫോസെറ്റ് ഇത്തരം സമ്മാനങ്ങൾ ധാരാളം കയ്യിൽ കരുതിയിരുന്നു . ഇത് കൈക്കലാക്കാൻ എന്തെങ്കിലും ഗോത്രക്കാർ അവരെ കൊന്നു കളഞ്ഞതാകാനാണ് മറ്റൊരു സാധ്യത . ഗുരുതരമായ രോഗങ്ങൾ മറ്റൊരു കാരണമായി ചിലർ പറയുന്നുണ്ട് . ഇതിനിടെ ചിലർക്ക് ഫോസെറ്റ് സംഘാങ്ങളുടെ എല്ലുകളും മറ്റും ലഭിച്ചു എന്നും വാർത്ത പരന്നെങ്കിലും അതിനും തക്കതായ സ്ഥിരീകരണം ലഭിച്ചില്ല . 1927 ൽ ഫോസെറ്റിന്റെ ഒരു നെയിം പ്ലേറ്റ് ഒരു ഗോത്ര തലവനിൽ നിന്നും ലഭിച്ചെങ്കിലും അതെ തന്റെ പഴയ ഒരു യാത്രക്കിടയിൽ ഫോസെറ്റ് സമ്മാനമായി കൊടുത്തത് ആണെന്ന് പിന്നീട് തെളിഞ്ഞു . ഫോസെറ്റ് തിരിച്ചു വരാൻ ഉദ്യേശിച്ചിരുന്നില്ല എന്നും അദ്ദേഹം ഏതെങ്കിലും ഗോത്രങ്ങളുടെ കൂടെ പിന്നീടുള്ള കാലം വനത്തിൽ തന്നെ കഴിഞ്ഞു എന്നും വിശ്വസിക്കുന്നവർ ഉണ്ട് . സത്യത്തിൽ ഇന്നേവരെ നൂറോളം പര്യവേഷകരും , പത്രപ്രവർത്തകരും ഫോസെറ്റ് ദുരൂഹത അന്വേഷിച്ച് കാട് കയറി ജീവൻ കളഞ്ഞിട്ടുണ്ട് എന്നതാണ് മറ്റൊരു ഞെട്ടിപ്പിക്കുന്ന വസ്തുത ! 
ഈ അടുത്ത കാലത്ത് 1998ൽ ഇംഗ്ലീഷ് പര്യവേഷകനായ Benedict Allen , Kalapalo ഇന്ത്യൻസിലെ കാരണവന്മാരോട് ഫോസെറ്റ് കഥകൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ തങ്ങളുടെ മുൻകാലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്നവർ അവിടെയെത്തിയ മൂന്നു വെള്ളക്കാരുടെ കഥ പറഞ്ഞതായി ഓർക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞു . അവരെ മറ്റേതോ വർഗ്ഗക്കാർ കൊന്നു കളഞ്ഞതായി ആണ് അവർ അലനോട് പറഞ്ഞത് . എന്തായാലും ഫോസെറ്റ് ഇന്നും ഒരു ദുരൂഹതയായി അവശേഷിക്കുന്നു .
Kuhikugu- ഫോസെറ്റ് അന്വേഷിച്ച നഗരം !
==========================
ഫോസെറ്റ് വെറുതെ കാട് കയറിയതല്ല എന്ന് തെളിഞ്ഞത് നരവംശ ശാസ്ത്രഞ്ഞൻ ആയ Michael Heckenberger ന്റെ കണ്ടുപിടിത്തതോട് കൂടി ആണ് .ഫോസെററ്റിനെ അവസാനമായി കണ്ട സ്ഥലത്തിന് വളരെ ദൂരെയല്ലാതെ നിബിഡ വനത്തിനുള്ളിൽ ഒരു പുരാതന നഗരത്തിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങൾ മൈക്കിൽ കണ്ടെത്തി ! 1,500 വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് അരലക്ഷത്തോളം ആളുകൾ വസിച്ചിരുന്ന Kuhikugu നഗരം ഇന്ന് കാടിനുള്ളിൽ 20,000 ചതു : കിലോമീറ്റർ വിസ്തൃതി ഉള്ള പ്രദേശത്ത് ചിതറി കിടക്കുകയാണ് . നാനൂറു കൊല്ലങ്ങൾ മുൻപ് വരെ അവിടെ ആൾ താമസം ഉണ്ടായിരുന്നതായി കരുതപ്പെടുന്നു .
ഫോസറ്റിന്റെ സുഹൃത്തായിരുന്ന ആർതർ കോനൻ ഡോയൽ തന്റെ കൃതിയായ The Lost World ഫോസറ്റിന്റെ പര്യവേഷണങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി എഴുതിയതാണ് . പ്രൊഫസർ ചലഞ്ചറിന്റെ കുറെ സ്വഭാവങ്ങൾ സാക്ഷാൽ ഫോസറ്റിന്റെതും ആണ് ! Indiana Jones ന്റെ പ്രചോദനവും മറ്റാരുമല്ല ഫോസെറ്റ് തന്നെ ! The Lost City of Z നെ ആധാരമാക്കി ഇപ്പോൾ ഒരു സിനിമ നിർമ്മാണത്തിൽ ആണെന്ന് കേട്ടു പേര് അറിയില്ല .

എവറസ്റ്റ് കൊടുമുടി കീഴടക്കിയ ആദ്യ വികലാംഗയാണ്


എവറസ്റ്റ് കൊടുമുടി കീഴടക്കിയ ആദ്യ വികലാംഗയാണ് അരുണിമ സിൻഹ എന്ന അരുണിമ സോനു സിൻഹ.[1]ആദ്യമായി എവറസ്റ്റ് കീഴടക്കുന്ന വികലാംഗയായ ഇന്ത്യക്കാരിയുമാണ് അരുണിമ സിൻഹ. 2014 ൽപത്മശ്രീ പുരസ്കാരം ലഭിച്ചു. ദേശീയ തലത്തിൽ ശ്രദ്ധ നേടിയ ഒരു വോളിബോൾ കളിക്കാരി കൂടിയാണ് അരുണിമ അരുണിമയുടെ മുന്നാം വയസില്‍ പിതാവിനെ നഷ്ടപെട്ടു അദ്ദേഹം ആര്മിയിലെ എന്‍ജിനിയരയിരുന്നു അമ്മ ആരോഗ്യവകുപ്പിലെ സൂപ്പര്‍വൈസര്‍ ആരുന്നു വോളിബോള്‍ കളിക്കാരിയായ അരുണിമ സി എസ് എഫ് ഐ ജോലിക്കുവേണ്ടി 2011 ഏപ്രില്‍ 12ന് സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റില്‍ ജനനതിയതി ചേര്‍ക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് ലക്‌നൗവില്‍ നിന്നും ദല്‍ഹിയിലേക്കുള്ള യാത്രയിലായിരുന്നു ഞാന്‍. ഏതാണ്ട് ബേര്‍ലിക്ക് അടുത്ത് എത്തിക്കാണും പെട്ടെന്ന് ചില ആളുകള്‍ ട്രെയിനിലേക്ക് ചാടിക്കയറി യാത്രക്കാരെ കൊള്ളയടിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അക്കൂട്ടത്തില്‍ അവര്‍ എന്റെ സ്വര്‍ണ മാലയും പിടിച്ചു പറിച്ചു, അവരില്‍ നിന്നും അത് പിടിച്ചുവാങ്ങാന്‍ ഞാനും ശ്രമിച്ചു ആ ഉന്തിനും തള്ളിനും ഇടയില്‍ അവര്‍ എന്നെ ട്രെയിനില്‍ നിന്നും പുറത്തേക്ക് തള്ളിയിട്ടു. ദൗര്‍ഭാഗ്യമെന്ന് പറയട്ടെ ആ സമയത്ത് അടുത്ത ട്രാക്കില്‍ കൂടി മറ്റൊരു ട്രെയിന്‍ കടന്നു വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു, ഞാന്‍ ആകെ ഭയന്നു. എഞ്ചിന്റെ ഹെഡ്‌ലൈറ്റ് ഞാന്‍ കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ട്രെയിന്‍ എന്റെ തൊട്ടടുത്തുകൂടി പാഞ്ഞുപോയി, അതിന് ശേഷം ഞാന്‍ എന്റെ ശരീരം തൊട്ടുനോക്കി, എന്തോ ഒന്ന് നഷ്ടപ്പെട്ടു പോയതുപോലെ ഒരു തോന്നല്‍. ഞാന്‍ ഉച്ചത്തില്‍ എന്തൊക്കെയോ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു, കരഞ്ഞു, അപ്പോള്‍ സമയം ഏതാണ്ട് രാത്രി 1;30 ആയിക്കാണും, എന്നെ കാണാനോ എന്റെ കരച്ചില്‍ കേള്‍ക്കാനോ അപ്പോള്‍ അവിടെ ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പുലര്‍ച്ചെ ആയപ്പോള്‍ അവിടുത്തെ ചില ഗ്രാമവാസികള്‍ എന്നെ കണ്ടു, അവര്‍ എന്നെ അടുത്തുള്ള ജില്ലാ ആശുപത്രിയില്‍ പ്രവേശിപ്പിച്ചു. പരിശോധിച്ചശേഷം എന്റെ കാല് മുറിച്ചുമാറ്റണമെന്നാണ് ഡോക്ടര്‍ പറഞ്ഞത്. അതുമാത്രമല്ല അനസ്‌തേഷ്യ പോലും നല്‍കാതെയാണ് അവര്‍ ആ പ്രവര്‍ത്തി ചെയ്തത്. ഈ സംഭവം മാധ്യമങ്ങളില്‍ വാര്‍ത്തയായതിനെ തുടര്‍ന്ന് എനിക്ക് അല്പം കൂടി മികച്ച ചികിത്സ ലഭിച്ചു. ജനറല്‍ വാര്‍ഡിലായിരുന്ന എന്നെ സ്‌പെഷ്യല്‍വാര്‍ഡിലേക്ക് മാറ്റി, അതിന് ശേഷം ദല്‍ഹിയിലേക്ക് എയിംസ് ആശുപത്രിയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. 
ചെറിയ പ്രായത്തില്‍ തന്നെ ശരീരത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം നഷ്ടപ്പെടുക എന്ന് പറയുന്നത് നിസാരകാര്യമല്ല. ചിലര്‍ എന്നെ വിമര്‍ശിക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ ഭയപ്പെട്ടുപോകാറായിരുന്നു പതിവ്, അങ്ങനെയാണ് വിമര്‍ശകര്‍ക്ക് മറുപടി നല്‍കണമെന്ന ചിന്തയുണ്ടാകുന്നത്, അത് ഒരിക്കലും വാക്കുകള്‍ കൊണ്ടാകരുത് പ്രവൃത്തി കൊണ്ടാകണമെന്ന് എനിക്ക് നിര്‍ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നു. ആശുപത്രിയില്‍ കിടക്കുന്ന സമയത്ത് ഒരു പത്രത്തില്‍ എവറസ്റ്റിനെ കുറിച്ചുള്ള ലേഖനം കണ്ടു. ഏതാണ്ട് 15 ഓളം വഴികള്‍ എവറസ്റ്റിലേക്ക് എത്തിപ്പെടാന്‍ ഉണ്ടെന്ന് മനസിലായി 15 ല്‍ പതിനാലെണ്ണവും ബൃഹത്തായ പര്‍വതങ്ങളാണെന്നും ഒന്ന് മാത്രമാണ് പിന്‍തുടരാന്‍ കഴിയുന്ന വഴിയെന്നും മനസിലായി. എന്റെ അച്ഛന്റേയും അമ്മയുടേയും മരണത്തിന് ശേഷം എന്നെ നോക്കുന്നത് ചേട്ടനാണ്. അദ്ദേഹത്തോട് ഞാന്‍ എവറസ്റ്റിനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞു, എവറസ്റ്റ് കീഴടക്കാനുള്ള എന്റെ ആഗ്രഹത്തെ കുറിച്ചും, ഒരു നിമിഷം ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരുന്ന അദ്ദേഹം നിനക്ക് വിശ്വാസമുണ്ടെങ്കില്‍ അതിനായി നീ ശ്രമിക്കണമെന്ന് പിന്നീട് പറഞ്ഞു. എന്നാല്‍ ഇതുവരെ കൃത്രിമ കാലുമായി ആരും എവറസ്റ്റ് കീഴടക്കാന്‍ തയ്യാറായിട്ടില്ലെന്ന് ഒരുപാട് റെക്കോഡുകളും പുസ്തകങ്ങളും പരിശോധിച്ച ശേഷം അദ്ദേഹം എന്നോട് പറഞ്ഞു. ഈ വാക്കുകള്‍ എന്നില്‍ ഒരു തീപ്പൊരിയായാണ് വീണത്. അത് എനിക്ക് മുന്നോട്ട് പോകാനുള്ള പ്രചോദനം തന്നു
എവറസ്റ്റ് കീഴടക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചപ്പോള്‍ അതിനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകള്‍ തുടങ്ങാന്‍ ചില നിര്‍ദേശങ്ങള്‍ എനിക്ക് ആവശ്യമായിരുന്നു. പ്രധാനമായും പണം വേണ്ടിയിരുന്നു. സ്‌പോണ്‍സര്‍ഷിപ്പ് ലഭിക്കാനായി ഞാന്‍ മുട്ടാത്ത വാതിലുകളില്ല. എന്നാല്‍ പിന്തുണയ്ക്കാനോ സഹായിക്കാനോ ആരും മുന്നോട്ട് വന്നില്ല. കാലില്ലാത്തതിനാല്‍ ഒരടിപോലും എനിക്ക് മുന്നോട്ടുവെക്കാന്‍ കഴിയില്ലെന്ന് പലരും വിധിയെഴുതി. എനിക്ക് ഭ്രാന്താണെന്ന് വരെ പലരും പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ ഒരു മാധ്യമപ്രവര്‍ത്തകന്റെ അടുത്തുനിന്നാണ് ബചേന്ദ്രി പാലിന്റെ ഫോണ്‍ നമ്പര്‍ സംഘടിപ്പിക്കുന്നത്. വെറും രണ്ട് മണിക്കൂറിനുള്ളില്‍ തന്നെ എനിക്ക് വേണ്ട കാര്യങ്ങള്‍ എല്ലാം അവര്‍ തരപ്പെടുത്തി തന്നു. അവരോട് ഞാന്‍ എന്നെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞു, എന്നെ ഒന്ന് കാണണമെന്ന് ഞാന്‍ അവരോട് ആവശ്യപ്പെട്ടു. സ്റ്റിച്ചുള്ള കാലുമായി ഞാന്‍ ട്രെയിനില്‍ കയറി ജംഷഡ്പൂരില്‍ എത്തി, ബചേന്ദ്രി പാലിനെ കണ്ടുഅവര്‍ എനിക്ക് പറയാനുള്ളത് എല്ലാം കേട്ടു. അതിന് ശേഷം എനിക്ക് ഒരുപാട് ആത്മവിശ്വാസം തന്നു. ഈ ഒരു അവസ്ഥയില്‍ എവറസ്റ്റ് കീഴടക്കുകയെന്നത് വലിയ കാര്യമാണെന്നും അതിനായി മാനസികമായി ആദ്യം തയ്യാറെടുക്കണമെന്നും പറഞ്ഞു. ബചേന്ദ്രി പാലുമായുള്ള കൂടിക്കാഴ്ചയ്ക്ക്് ശേഷം ഞാന്‍ തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് വന്നില്ല. അവിടെ തന്നെ ട്രെയിനിങ് ആരംഭിച്ചു. പര്‍വതങ്ങളില്‍ കയറാനും അവിടെ നിലയുറപ്പിക്കാനും ശ്രമിച്ചു. അങ്ങനെ എന്റെ ശരീരത്തെ ഞാന്‍ അത്തരത്തില്‍ പൊരുത്തപ്പെടാന്‍ അനുവദിച്ചു.
2012 ജനുവരിയിലാണ് ഞാന്‍ പര്‍വതാരോഹണത്തിനായുള്ള ശ്രമം തുടങ്ങുന്നത്. കൊടുമുടിയിലെ കാലാവസ്ഥയുമായി എന്റെ ശരീരത്തെ പൊരുത്തപ്പെടുത്തുകയെന്നതായിരുന്നു ആദ്യത്തെ ലക്ഷ്യം. പിന്നീട് നീണ്ട കാല്‍ നട യാത്ര ആരംഭിച്ചു. ഒരു നാള്‍ എവറസ്റ്റ് കീഴടക്കണം എന്ന ഒരു ലക്ഷ്യം മാത്രമാണ് മുന്നിലുണ്ടായിരുന്നത്. യാത്രയ്ക്കിടെ എന്റെ കൃത്രിമ കാല്‍ പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ ഉണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. ചില സമയ്ത്ത് സ്റ്റിച്ച് പൊട്ടി രക്തം ഒഴുകി. എന്റെ പരിശീലകര്‍ എന്നെ ഇതില്‍ നിന്നും പിന്തിരിപ്പിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചിരുന്നെങ്കിലും ഞാന്‍ തയ്യാറായില്ല. മരിച്ചാലും എന്റെ ശ്രമത്തില്‍ നിന്നും പിന്തിരിയില്ലെന്ന ഉറച്ച തീരുമാനം എടുത്തിരുന്നുഎന്റെ മുന്നില്‍ എവറസ്റ്റ് എന്ന ഒറ്റ ലക്ഷ്യം മാത്രമേ അപ്പോള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു
ട്രെയിനിങ് ലഭിച്ചതിന് ശേഷം എനിക്ക് അല്പം കൂടി ആത്മവിശ്വാസം വന്നു. എല്ലാവര്‍ക്കും എന്റെ കൃത്രിമ കാലിനെ കുറിച്ച് ഓര്‍ത്ത് ആശങ്കയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അത്തരമൊരു ആശങ്കയും എന്നെ അലട്ടിയിരുന്നില്ല. 
ലോകത്തെ ഏറ്റവും വലിയ ഉയരമാണ് എവറസ്റ്റ്. എന്റെ മിഷന്‍ പൂര്‍ത്തിയാക്കാന്‍ 52 ദിവസം എനിക്ക് എടുക്കേണ്ടി വന്നു. എന്റെ മിഷന്‍ ആരംഭിക്കുന്നതിന് മുന്‍പ് തന്നെ എവറസ്റ്റിന് ചുറ്റുമുള്ള കൊടുമുടികളിലെല്ലാം ഞാന്‍ കയറി, എന്റെ ശരീരത്തെ അവിടുത്തെ കാലാവസ്ഥയുമായി പൊരുത്തപ്പെടുത്തി എടുത്തു. ഇന്ത്യയില്‍ നിന്നും ആറ് പേരായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്. പാറക്കെട്ടുള്ള ഭാഗങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ സുഖപ്രദമായി മുന്നേറി. എന്നാല്‍ മഞ്ഞുമൂടിയ ഭാഗങ്ങള്‍ എത്തിയതോടെ എന്റെ അവസ്ഥ അല്പം വഷളായി, എന്റെ കൂട്ടത്തിലുള്ളവര്‍ എനിക്ക് ആത്മവിശ്വാസം തന്ന് മുന്നോട്ട് നയിച്ചു. ചില സമയങ്ങളില്‍ മഞ്ഞുമൂടിയ ചെങ്കുത്തായ കുന്നുകള്‍ കയറാന്‍ ഏറെ പണിപ്പെട്ടു. വല്ലാത്തൊരു അനുഭവമായിരുന്നു അത്, മഞ്ഞുകൊണ്ട് മൂടിയ മതിലുകളില്‍ എന്റെ വലതുകാല്‍ വെച്ച് ഞാന്‍ ചവുട്ടി, എന്റെ തുട ചീര്‍ത്ത് വന്നു, വീണ്ടും വീണ്ടും എന്റെ കൃത്രിമ കാല്‍ ഞാന്‍ നേരെയാക്കികൊണ്ടേയിരുന്നു. എന്റെ ഗ്രൂപ് അംഗങ്ങളില്‍ പലരും ഏറെ മുന്നില്‍ എത്തിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു, പരിശീലകന്‍ എന്നോട്ട് ഇതില്‍ നിന്നും പിന്തിരിയാന്‍ ആവശ്യപ്പെട്ടു, എന്നാല്‍ ഞാന്‍ ഇത് നേടുക തന്നെ ചെയ്യുമെന്ന് അദ്ദേഹത്തോട് ആവര്‍ത്തിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു. എന്നില്‍ എനിക്ക് വിശ്വാസമുണ്ടായിരുന്നു, കൃത്രിമ കാല്‍ വീണ്ടും നേരെയാക്കി മതിലുകള്‍ പിടിച്ച് ഞാന്‍ കയറിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു
എനിക്ക് എവറസ്റ്റിന്റെ മുകളില്‍ എത്തിയതിന് ശേഷം ത്രിവര്‍ണപതാക ഉയര്‍ത്തി അതില്‍ ഒരു മുത്തം കൊടുക്കണമെന്ന ആഗ്രഹമായിരുന്നു മനസു നിറയെ. എന്നാല്‍ അതിന് മുകളില്‍ എത്തുന്നതിന്റെ അല്പം മുന്‍പായി കണ്ട പല കാഴ്ചകളും എന്നെ ഭയപ്പെടുത്തി. നിരവധി ശവശരീരങ്ങള്‍ ഞാന്‍ അവിടെ കണ്ടു. ചിലവ അസ്ഥിക്കൂടങ്ങളായിരുന്നു, മറ്റു ചിലത് മഞ്ഞുകട്ട മൂടിയ നിലയിലായിരുന്നു. അത്തരം കാഴ്ചകള്‍ കണ്ട എന്റെ മനസ് തന്നെ നിശ്ചലമായി. എന്റെ കൃത്രിമകാലിനെ സൂക്ഷിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കാരണം അതിന്റെ സഹായമില്ലാതെ മഞ്ഞിലൂടെ നടക്കുക എന്നത് എന്നെ സംബന്ധിച്ച് അസാധ്യമായിരുന്നു. അധിക തണുപ്പ് അടിച്ച് വല്ലാത്തൊരു ശാരീരിക അവസ്ഥയിലായിരുന്നു ഞാന്‍. വളരെ അപകടകരമായ അവസ്ഥ. ശരീരത്തിന്റെ ചില ഭാഗങ്ങള്‍ പെട്ടെന്ന് നീലനിറമാകും പിന്നെ ചുവപ്പ് നിറം വരും പിന്നെ കറുപ്പ് നിറമാകും. അങ്ങനെ ഏറെ പ്രതിബന്ധങ്ങളെ നേരിട്ട് ഒടുവില്‍ എവറസ്റ്റ് എന്ന സ്വപ്നത്തെ ഞാന്‍ കീഴടക്കുക തന്നെ ചെയ്തു

ഗുണ്ടർട്ട് ബംഗ്ലാവ്




കേരളത്തിലെ കണ്ണൂർ ജില്ലയിൽ കണ്ണൂർ ജില്ലാ ആസ്ഥാനത്തു നിന്നും 20 കിലോമീറ്റർ അകലെ തലശ്ശേരിക്ക് അടുത്തായി ഇല്ലിക്കുന്നിലാണ് ഗുണ്ടർട്ട് ബംഗ്ലാവ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ദേശീയപാതയ്ക്ക് അരികിലാണ് ഈ ഭവനം. ചരിത്രപ്രാധാന്യമുള്ള ഈ ബംഗ്ലാവിൽ പ്രശസ്ത ജർമ്മൻ പണ്ഡിതനും മലയാളത്തിലെ ആദ്യത്തെ നിഘണ്ടുവിന്റെ കർത്താവുമായ ഹെർമ്മൻ ഗുണ്ടർട്ട് താമസിച്ചിരുന്നു. അദ്ദേഹം 1839 മുതൽ 20 വർഷത്തോളം ഇവിടെ താമസിച്ചിരുന്നു. ഇവിടെ നിന്നാണ് മലയാളത്തിലെ ആദ്യത്തെ ഭാഷാ നിഘണ്ടുവും ആദ്യത്തെ മലയാള ദിനപ്പത്രം ആയ പശ്ചിമോദയവും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്. മലയാ‍ളത്തിൽ ഒരു വ്യാകരണ പുസ്തകം അടക്കം 18 പുസ്തകങ്ങൾ ഗുണ്ടർട്ട് എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. 
NTTF ന്റെ ക്ലാസ് മുറികൾ ആണ് ഇന്ന് ബംഗ്ലാവ്. മംഗലാപുരത്തു നിന്നും 1845 ൽ ഒരു കല്ലച്ചു കൂടം തന്റെ ബംഗ്ലാവിന്റെ വരാന്തയിൽ സ്ഥാപിച്ചു. ഉത്തര കേരളത്തിലെ ആദ്യ അച്ചു കൂടം 1845 ൽ ആദ്യ കൃതിയായ 'മലയാള പഞ്ചാഗം' പ്രസിദ്ധപ്പെടുത്തി പിന്നീട് 1847 ൽ ആദ്യവർത്തമാന പത്രമായ 'രാജ്യ സമാചാരം' കൂടെ മലയാളത്തിലെ ആദ്യ ശാസ്ത്ര മാസികയായ 'പശ്ചിമോദയം' എന്നിവ ഈ ബംഗ്ലാവിൽ നിന്നാണ് പുറത്തിറങ്ങിയത് . ഇതെല്ലാം വരും തലമുറക്ക് കാണിച്ചു കൊടുക്കാൻ ഈ ബംഗ്ലാവിൽ ഒരു മ്യൂസിയം അത്യാവശ്യമാണ് എന്നാൽ ഗവൺമെന്റിന്റ സ്ഥല സൂചന ഫലകം മാത്രമാണ് ഇവിടെ ഉള്ള

കേരളത്തില്‍ ഇതുവരെ നടന്ന വെടിക്കെട്ടപകടങ്ങള്‍


കേരളത്തില്‍ ഇതുവരെ നടന്ന വെടിക്കെട്ടപകടങ്ങളില്‍ സ്ത്രീകള്‍ അടക്കം 400ലധികം പേര്‍ക്കാണ് ജീവന്‍ നഷ്ടമായത്. കൂടാതെ, നൂറുകണക്കിനാളുകള്‍ ഇപ്പോളും നരഗയാതന അനുഭവിക്കുന്നു. തിരുവനന്തപുരം, കൊല്ലം, ആലപ്പുഴ, എറണാകുളം, തൃശൂര്‍, പാലക്കാട്, മലപ്പുറം, കോഴിക്കോട്, കണ്ണൂര്‍, എന്നീ ജില്ലകളിലായിരുന്നു ഇതിനു മുമ്പ് ദുരന്തങ്ങള്‍ ഉണ്ടായത്. തെക്കന്‍ ജില്ലകളിലായിരുന്നു വെടിക്കെട്ടപകടങ്ങള്‍ കൂടുതലും സംഭവിച്ചത്.

സംസ്ഥാനത്തെ ചില പ്രധാന വെടിക്കെട്ട് ദുരന്തങ്ങള്‍:

1952ല്‍ ശബരിമലയില്‍ ജനുവരി 14ന് പകല്‍ മൂന്ന് മണിക്കുണ്ടായ കരിമരുന്നു സ്‌ഫോടനത്തില്‍ 68 പേര്‍ മരിച്ചു, നിരവദി പേര്‍ക്ക് പരുക്ക്

1978 - തൃശൂര്‍ പൂരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കുഴി അമിട്ട് ലക്ഷ്യം തെറ്റി ആള്‍ക്കൂട്ടത്തില്‍ പതിച്ചതിനെ തുടര്‍ന്നുണ്ടായ അപകടം. എട്ട്
മരണം

1984 - തൃശൂര്‍ കണ്ടശ്ശംകടവ് പള്ളിപ്പെരുന്നാളിലുണ്ടായ വെടിക്കെട്ടപകടം. മരണം ഇരുപത്

1987 - തൃശൂര്‍ വേലൂരില്‍ വെള്ളാട്ടഞ്ചൂര്‍ കൂട്ടന്മൂലി ക്ഷേത്രത്തില്‍ നടന്ന അപകടം. ഇരുപത് മരണം

1987 - തലശേരിയില്‍ ജഗനാഥ ക്ഷേത്രത്തിലെ വെടിക്കെട്ട് കാണുന്നതിനായി റെയില്‍പാളത്തില്‍ ഇരുന്ന ഇരുപത്തിയേഴ് ആളുകള്‍ ട്രെയിനിടിച്ച് മരിച്ചു.

1988 - തൃപ്പൂണിത്തുറയില്‍ വെടിക്കെട്ട് മരുന്നുപുരക്ക് തീപിടിച്ച് പത്ത് സ്ത്രീ തൊഴിലാളികള്‍ മരിച്ചു.

1989 - അഞ്ചു വര്‍ഷത്തിന് ശേഷം തൃശൂര്‍ കണ്ടശ്ശംകടവ് പള്ളിയില്‍ നടന്ന അപകടത്തില്‍ മരണം 12
.
1990 - കൊല്ലം മലനടയില്‍ പോരുവഴി പെരുവിരുത്തി ക്ഷേത്രത്തിലെ വെടിക്കെട്ട് ഷെഡ്ഡിലുണ്ടായ അപകടത്തില്‍ 26പേര്‍ മരിച്ചു.

1997 - ചിയ്യാരം പടക്കനിര്‍മാണശാലയിലുണ്ടായ പൊട്ടിത്തെറിയില്‍ മരണം ആറ്
.
1998ല്‍ പാലക്കാട് കഞ്ചിക്കോട് വെടിക്കോപ്പ് നിര്‍മാണശാലയിലുണ്ടായ പൊട്ടിത്തറിയില്‍ മരണസംഖ്യ 13.

1999 - പാലക്കാട് ആളൂരില്‍ ചാമുണ്ടിക്കാവ് താലപ്പൊലി ഉത്സവത്തിനിടെ ഉണ്ടായ വെടിക്കെട്ടപകടം. മരണം എട്ട്

2006 - തൃശൂര്‍ പൂരത്തിന് തയാറാക്കിയിരുന്ന വെടിക്കെട്ട് സാമഗ്രികള്‍ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന സ്ഥലത്തുണ്ടായ അപകടത്തിം മരണം ഏഴ്
.
2013 - പാലക്കാട് പന്നിയംകുറുശ്ശി കുളങ്കുന്നത്ത് പടക്കനിര്‍മാണശാലയിലുണ്ടായ പൊട്ടിത്തെറിയി ആറുപേര്‍ക്ക് ജീവന്‍ നഷ്ടമായി.

2016 - കൊല്ലം പരവൂര്‍ ക്ഷേത്രത്തില്‍ വെടിക്കെട്ടപകടം. മരണം 105 (മരണ സംഖ്യ ഉയരാന്‍ സാധ്യതയെന്നാണ് പുറത്തു വരുന്ന വിവരങ്ങള്‍)
ഈ അപകടങ്ങള്‍ കൂടാതെ കേരളത്തിലുണ്ടായ മറ്റ് 54 വെടിക്കെട്ട് അപകടങ്ങളിലായി 160ല്‍ പരം ആളുകള്‍ക്ക് ജീവന്‍ നഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്നു

വിഭജനം അഥവാ Divide and Rule




ബേക്കൺ ലഹള,1788
അമേരിക്കയിലുള്ള 50 ഓളം സ്റ്റേറ്റുകളിൽ ഒന്നാണ് കിഴക്കൻ സംസ്ഥാനമായ വിർജിനിയ.1788 ൽ ഇത് അമേരിക്കയിലെ ഒരു സംസ്ഥാനം ആയി മാറുന്നതിനു മുന്പ്‌ ബ്രിട്ടന്റെ കോളനി ആയിരുന്നു.അന്ന് നടന്ന ഒരു സംഭവം ആണ് ബേക്കൺ ലഹള(Becon's rebellion).സംഭവം ഇങ്ങനെയാണ് .1676 സെപ്റ്റംബർ 19 ആം തീയതി വെള്ളക്കാരനായ നഥാനിയേൽ ബേക്കന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ 300-500 ഓളം വരുന്ന ഒരു സംഘം അന്നത്തെ വിർജീനിയൻ ഭരണാധികാരിയായിരുന്ന ഗവർണ്ണർ വില്ല്യം ബെർകലിക്കെതിരെ ലഹള നടത്തി ഭരണത്തിൽ നിന്നും അദ്ദേഹത്തെ നിഷ്കാസിതിനാക്കി ,തലസ്ഥാനമായ ജെയിംസ്‌ ടൌൺ തീവച്ചു നശിപ്പിച്ചു .ലഹളക്കുള്ള കാരണങ്ങൾ ഇവയായിരുന്നു.അമിതമായ നികുതി ചുമത്തൽ,സ്വന്തക്കാരെമാത്രം ഉന്നതസ്ഥാനങ്ങളിൽ നിയമിക്കുന്ന കീഴ്‌വഴക്കം,കുടാതെ അവിടത്തെ തദ്ദേശിയരായ റെഡ് ഇന്ത്യൻ വംശജരിൽ നിന്നും ജനങ്ങളെ രക്ഷിക്കുന്നതിൽ ഉള്ള ഗവണ്മെന്റിന്റെ പരാജയം.എന്നാൽ അധികസമയം കഴിയുന്നതിനു മുന്നേ ഗവർണ്ണർ ബെർകലി തന്റെ ശക്തമായ നാവികസേനയെ ഉപയോഗിച്ച് ഈ ലഹളക്കാരെ അടിച്ചൊതുക്കി .ഇത് ,പൊതുവെ പറഞ്ഞാൽ അക്കാലത്തെ ഒരു സാധാരണ സംഭവം മാത്രം .എന്നാൽ ഇതിനെ ശ്രദ്ധേയമാക്കിയത് വേറൊന്നാണ്‌ . ഇതിൽ പങ്കെടുത്ത 25 % വരുന്ന കറുത്തവര്ഗ്ഗക്കരായ തൊഴിലാളികൾക്ക് പിന്തുണയുമായി വന്നത് 75 % വരുന്ന വെള്ളക്കാരിലെ സാധാരണക്കാരായിരുന്നു.മറ്റൊന്ന് ഇത് ബ്രിട്ടീഷ്‌കാരുടെ വടക്കേ അമേരിക്കയിലെ കോളനി ചരിത്രത്തിലെ തന്നെ ആദ്യത്തെ ലഹള ആയിരുന്നു.ഈ ലഹളയിൽ വെള്ളക്കാരും കറുത്ത വർഗ്ഗക്കാരും ഒരുമിച്ചു പങ്കെടുത്തത് അവർക്ക് സങ്കൽല്പിക്കുന്നതിനും അപ്പുറം ആയിരുന്നു.ഈ പോക്ക് പോയാൽ കോളനി തന്നെ നഷ്ടപെടുമെന്ന് അവർ ഭയന്നു .ഇതിനെ എങ്ങനെയും തടയിടണമെന്നു ബ്രിട്ടീഷ്‌കാർ തീരുമാനിച്ചു.
അതിന് അവർ കൊണ്ടുവന്ന നിയമം ആണ് The slave codes(1680-1705).ഇതനുസരിച്ച് കറുത്തവര്ഗ്ഗക്കാർക്ക് ഒരുതരത്തിലും അവന്റെ യജമാനൽ നിന്നും രക്ഷപെടാൻ പറ്റില്ല.അവർ സ്ഥിരമായി യജമാൻമാരോടൊപ്പം താമസിക്കണം.ഒരു കറുത്തവർഗ്ഗക്കാരനൊ വെള്ളക്കരാനോ പര്സപരം വിവാഹബന്ധം പാടില്ല.ഏതെങ്കിലും കറുത്തവർഗ്ഗക്കാരൻ വെള്ളക്കാരനെതിരെ കയ്യൂങ്ങിയാൽ കടുത്ത ശിക്ഷയായിരിക്കും(കയ്യുങ്ങുന്നവന് കുറഞ്ഞത്‌ 30 അടിയായിരിക്കും ).വെള്ളക്കാർക്കും കറുത്തവർഗ്ഗക്കാർക്കും പ്രത്യേകം നിയമങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കി .ഇതുപോലെ വെള്ളക്കാരും കറുത്തവരും ഒരു തരത്തിലും യോജിച്ചും സൗഹാർദ്ദമായും പ്രവർത്തിക്കാതിരിക്കാൻ പാടില്ലാത്ത തരത്തിൽ നിയമങ്ങൾ അടിച്ചേല്പിച്ചു.ഈ നിയമങ്ങൾ മൂലം അമേരിക്കൻ ജനതയിൽ വലിയ തോതിൽ ധൃവീകാരണം സൃഷിക്ക്കാൻ അവർക്ക് സാധ്യമായി.ഇതിന്റെ അലയൊലികൾ ഇപ്പോഴും നമുക്ക് അമേരിക്കൻ സമൂഹത്തിൽ ദർശിക്കാവുന്നതാണ്‌ .
ശിപ്പായി ലഹള,1857
1857 മെയ് 10 തീയതിയി ഉത്തർപ്രദേശിലെ മീററ്റിൽ പട്ടാളത്തിലെ ഏറ്റവും താഴ്ന്ന റാങ്കിലുള്ള ശിപ്പായിമാർ ആരഭിച്ച ഈ ലഹളയെ ഇന്ത്യയുടെ ഒന്നാം സ്വാതന്ത്ര്യസമരം എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.തങ്ങളുടെ മേലുദ്യോഗസ്തന്മാരായ 50 വെള്ളക്കാരെ വകവരുത്തികൊണ്ടാണ് ലഹള നാന്ദി കുറിച്ചത് .ലഹള ഉണ്ടാവാനുള്ള പ്രധാന കാരണം ഇന്ത്യൻ സംസ്കാരത്തിന് മേൽ ഇംഗ്ലീഷ് സംസ്‌കാരം അടിച്ചേല്പിച്ചതാണ് .ദേശീയ ഭാഷയായ പേർഷ്യൻ എടുത്തു കളഞ്ഞു ഇംഗ്ലീഷ് ആക്കിയത് ,ക്രിസ്ത്യൻ മിഷനറിമാർ മുഖേന വൻതോതിലുള്ള മതപരിവർത്തനം,അനാവശ്യമായി നികുതി ചുമത്തൽ,ഇന്ത്യക്കാരായ പട്ടാളക്കാരുടെ നീതിരഹിതമായ സ്ഥലം മാറ്റങ്ങൽ എന്നിവയായിരുന്നു മറ്റു കാരണങ്ങൾ ലഹള തുടങ്ങി ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞു 1858 ജൂൺ 20 ആം തീയതി ഇത് അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടു .ഈ സംഭവത്തിലെ വളരെ ശ്രദ്ധേയമായ കാര്യം ഹിന്ദുക്കളും മുസ്ലിങ്ങളും തോളോട് തോൾ ചേർന്ന് ബ്രിട്ടീഷ്‌കാർക്ക് എതിരെ സംഘടിച്ചു എന്നതാണ്.ഈ ഭീകരസത്യം ബ്രിട്ടീഷ്‌കാരെ വളരെയധികം അലോസരപ്പെടുത്തി.ശക്തരായ ഹിന്ദുക്കളും മുസ്ലിങ്ങളും ഒന്നിച്ചു നിന്നാൽ അത് കോളനിയുടെ നിലനില്പിന് ഭീഷണിയാവുമെന്നു അവർ കണക്കുകൂട്ടി. അതിനു അവർ എടുത്ത നടപടികൾ പിന്നീട് ഇന്ത്യയുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഉണങ്ങാത്ത മുറിവുകൾ ഉണ്ടാക്കി.ഇന്ത്യക്കാരെ മതത്തിന്റെയും ജാതിയുടെ പേരിൽ വിഘടിപ്പിച്ചു നിരത്താൻ അവർ എടുത്തു നടപടികൾ ഇവയായിരുന്നു .
ഒന്നാമതായി പട്ടാളത്തിൽ അഴിച്ചുപണി നടത്തി .ശിപ്പായി ലഹളയിൽ പങ്കെടുക്കാത്ത ഗൂർഖകളെയും സിക്കുകാരെയും സേനാവിഭാഗങ്ങളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ റിക്രൂട്ട് ചെയ്തു.ഹിന്ദുക്കളിൽ നിന്നും രാജപുത് ,ബ്രാഹ്മണർ എന്നിവരെയും സാമുഹ്യശ്രേണിയിലെ ഉയർന്ന വിഭാഗങ്ങളായ മുസ്ലിങ്ങളെയും പട്ടാളത്തിൽ നിന്നും ഒഴിവാക്കി .പട്ടാളത്തിലെ ദളിത്‌ വിഭാഗമായ മഹർ റെജിമെന്റിനെയും ഒഴിവാക്കി.അങ്ങനെ ഇവർ പരസ്പരം ബന്ധപ്പെടാനുള്ള സാഹചര്യങ്ങൾ ഒഴിവാക്കി .കുടാതെ പ്രാദേശികമായ ചെറിയ പട്ടാള യുണിറ്റ്കൾ ഉണ്ടാക്കി,വലിയ വിന്യാസം ഉണ്ടാക്കുന്നതിന് തടയിട്ടു.അടുത്തപടി ഇന്ത്യയിൽ ആദ്യമായി ഒരു സെൻസസ് എടുത്തു(1881) .അതിൽ ഓരോ മതക്കാരും ജാതികളും എത്രയുണ്ടെന്ന് കണക്കെടുത്ത് .ഇതു നടത്തിയതു പിന്നീട് ഓരോ വിഭാഗങ്ങളായി തിരിക്കാനായിരുന്നു ,അല്ലാതെ ഇന്ത്യക്കാരെ നന്നാക്കാൻ അല്ലായിരുന്നു.അതുകഴിഞ്ഞ് ബ്രിട്ടീഷ്‌കാർ ഇലക്ഷൻ നടത്തിയപ്പോൾ ഹിന്ദുക്കളുടെയും മുസ്ലിങ്ങളുടെയും,ജാതി അടിസ്ഥാനത്തിലും പ്രതിനിധികളെ തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ ബ്രിട്ടിഷുകാർ ആവശ്യപ്പെട്ടു (separate electorates).അങ്ങനെ ഒരു ഒറ്റ ജനത എന്ന ആശയത്തിൽ വിള്ളൽ വീഴ്ത്തി .1860 നും 1920 നും ഇടക്ക് ഉയർന്ന അട്മിസ്ട്രടിവ് ജോലികൾ എല്ലാം ഉയർന്ന ജാതിക്കാർക്ക് മാത്രമേ കൊടുത്തിരുന്നുള്ളൂ,താഴ്ന്ന ജാതികാരെ മാറ്റി നിറുത്തി, അങ്ങനെയും സാമുഹ്യ വിഭജനം ഉറപ്പു വരുത്തി .1920 നു ശേഷം sheduled caste, tribes മുതലായ വിഭാഗങ്ങൾ തിരിച്ചു ദളിതർക്ക് കുറേശ്ശെ ജോലികൾ നല്കി തുടങ്ങി.ഇതിനെ positive discrimination എന്ന് വിളിക്കുന്നു.കാരണം ഇതും വിഭാഗീയത സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള വേറൊരു അടവ് ആയിരുന്നു.ഇതെല്ലാം കുടാതെ ഹിന്ദുക്കൾക്കും മുസ്ലിങ്ങൾക്കും സ്വത്തുക്കളിലുള്ള അവകാശങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയും വിവാഹകഴിക്കുന്നതിനു വേണ്ടിയും പ്രത്യേകം പ്രത്യേകം നിയമങ്ങൾ കൊണ്ടുവരിക വഴിയും ചെയ്തത് കുടുതൽ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് വഴി തെളിയിച്ചു .അങ്ങനെ 1857 ലെ സിപ്പായി ലഹള കഴിഞ്ഞതോടെ ഇന്ത്യയുടെ സാമുഹ്യഘടന തന്നെ ആകപ്പാടെ മാറി.1905 ലെ ബംഗാൾ വിഭജനം ,1906 ലെ മുസ്ലിംഗ് ലീഗിന്റെ രൂപികരണം,1909 ലെ ഹിന്ദു മഹാസഭയുടെ രൂപികരണം,സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനു ശേഷം പാകിസ്താന്റെ രൂപികരണം ഇതെല്ലാം ഇവിടെ കൂട്ടിവായിക്കാവുന്നതാണ് .
ഒരു പക്ഷെ നിങ്ങൾ ചോദിച്ചേക്കാം ബ്രിട്ടീഷ്‌കാർ വരുന്നതിനു മുൻപ് എങ്ങനെയായിരുന്നു ?അതിനു മുൻപ് ജാതിയും മതവും ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നോ?തീർച്ചയായും ഉണ്ടായിരുന്നു.മതത്തിന്റെ പേരിൽ സംഘടനങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട് .ഹിന്ദുരാജാക്കന്മാർ ബുദ്ധമതക്കാരെയും ജൈനന്മാരെയും കൊന്നിട്ടുണ്ട് .പിന്നീട് വന്ന മുസ്ലിം രാജാക്കന്മാർ ഹിന്ദുക്കളെയും കൊന്നിട്ടുണ്ട് .രണ്ടു കൂട്ടരും മതങ്ങൾ അടിച്ചേല്പിചിട്ടുണ്ട് .പക്ഷെ ചില മുസ്ലിംഗ് രാജാക്കന്മാർ ഹിന്ദുക്കളെ കൊന്നൊടുക്കിയപ്പോൾ മറ്റു ചിലർ ഹിന്ദുക്കളും മുസ്ലിങ്ങളും ചേർന്ന് പ്രവർത്തിക്കാൻ ഒരുപാട് സാഹചര്യങ്ങൾ തീർത്തു.സംസ്കാരങ്ങൾ കൈമാറി.ചില ഹിന്ദു രാജാക്കന്മാരുടെ പടത്തതലവന്മാർ മുസ്ലിങ്ങൾ ആയിരുന്നു.അതുപോലെ തിരിച്ചും.അവർ തങ്ങളുടെ മാത്രുഭൂമിക്കു വേണ്ടി പോരാടി.ജാതിവ്യവസ്ഥ നില നിന്നിരുന്നുവെങ്കിലും ഭിന്നജാതികളിലുള്ള വിവാഹങ്ങൾ സാധാരണമായിരുന്നു.ഇതെല്ലാം കാലാന്തരത്തിൽ അലിഞ്ഞു ഇല്ലാതാവുന്ന ഘട്ടത്തിൽ ആണ് ബ്രിട്ടി ഷുകാർ ജാതിയും മതവുമെല്ലാം ഓർഗനൈസ്ട്‌ ആക്കി ഭിന്നിപ്പിച്ചു നിർത്താൻ ശ്രമിച്ചത്‌ അതിന്റെ അണയാത്ത തീജ്വാല ഇപ്പോഴും ഇന്ത്യയിൽ തുടരുന്നു

Gregorian കലണ്ടറിൽ നിന്നും അപ്പ്രത്യക്ഷമായ 11 ദിവസങ്ങൾ



AD 1752 September 2, ബുധൻ. പതിവു പോലെ രാത്രി ഉറങ്ങാൻ കിടന്ന ബ്രിട്ടീഷ്‌ സാമ്രാജ്യം ഉണർന്നത്‌ പിന്നീട്‌ 11 ദിവസങൾക്ക്‌ ശേഷം September 14 നാണു.
പോസ്റ്റിന്റെ കൂടെ കൊടുത്ത 1752 ലെ സെപ്റ്റംബർ മാസത്തിലെ കലണ്ടർ സൂക്ഷിച്ച്‌ നോക്കിയാൽ കാര്യം പിടികിട്ടും. ആ മാസത്തിൽ 3 മുതൽ 13 വരെയുള്ള 11 ദിവസങ്ങൾ മിസ്സിംഗ്‌ ആണെന്ന് കാണാം. ഇതെങ്ങനെ സംഭവിച്ചു?
കാര്യം വ്യക്തമാകണമെങ്കിൽ കലണ്ടറുകളുടെ ചരിത്രം അൽപം പറയേണ്ടതുണ്ട്‌.
ക്രിസ്തുവിനെ ആധാരമാക്കിയുള്ള 2 സഹസ്രാബ്ദം പഴക്കമുള്ള English കലണ്ടർ ആണു ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലം മുതലെ ഉപയോഗിക്കുന്നത്‌ എന്നാണു പൊതുവെ ഉള്ള ധാരണ എങ്കിലും , ഇന്ന് ലോകം മുഴുവൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന "ഗ്രിഗറിയൻ കലണ്ടർ" ആദ്യമായി ഉപയോഗിച്ചത്‌ വെറും 5 നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക്‌ മുൻപാണു. പല രാജ്യങ്ങളും ഈ കലണ്ടറിലേക്ക്‌ മാറിയിട്ട്‌ 100 വർഷം പോലും തികഞ്ഞില്ല.അപ്പോ അതുവരെ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന കലണ്ടർ ഏതായിരുന്നു?
BC 46 ഇൽ ജൂലിയസ്‌ സീസറിന്റെ കാലത്ത്‌ അദ്ധേഹം അവതരിപ്പിച്ച "ജൂലിയൻ" കലണ്ടറാണു അക്കാലമത്രയും ലോകത്തിന്റെ മിക്ക ഭാഗങ്ങളിലും ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്‌. ജൂലിയൻ കലണ്ടറിൽ ഒരു വർഷം എന്നത്‌ 365 ദിവസവും 6 മണിക്കൂറുമായിരുന്നു. അധികം വരുന്ന 6 മണിക്കൂർ ഓരൊ 4 വർഷം കൂടുംബോഴും ഒരു ദിവസം എന്ന കണക്കിനു ഫെബ്രുവരിമാസത്തിൽ 29ആ മത്തെ ദിവസമായി കൂട്ടുന്നത്‌ എല്ലാവർക്കുമറിയാമല്ലോ. അങ്ങനെ ഉള്ള വർഷത്തെ ലീപ്പ്‌ ഇയർ എന്നും വിളിക്കുന്നു.
കാലം കടന്ന് പോയി. ശാത്രം പുരോഗമിച്ചു. ഒപ്പം വാന ശാസ്ത്രവും. പിന്നീട്‌ വന്ന വാന ശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർ കൂടുതൽ കൃത്ത്യമായി ഭൂമി സൂര്യനെ ചുറ്റുന്നത്‌ കണക്കാക്കിയപ്പോൾ ഒരു സോളാർ ഇയർ എന്നത്‌ 365 ദിവസവും 5 മണിക്കൂറും 49 മിനിട്ടും മാത്രമാണു എന്ന് കണ്ടുപിടിച്ചു. 11 മിനിട്ട്‌ എന്നത്‌ ഒരു ചെറിയ സമയമാണെങ്കിലും കാലക്രമേണ ഇത്‌ കൂടിവരികയും (accumulate) യധാർഥ solar year ഉമായി ജൂലിയൻ കലണ്ടറിനു കാര്യമായ വിത്യാസം (out of sync) വരികയും ചെയ്തു.
അങ്ങനെ 1582 ഇൽ അക്കാലത്തെ കാത്തോലിക്ക്‌ പോപ്പ്‌ ആയിരുന്ന പോപ്പ്‌ ഗ്രഗറി 13ആമൻ ഈസ്റ്റർ ഉറപ്പിക്കുന്നതിനു ചില ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ വരികയും, ഇത്‌ ജൂലിയൻ കലണ്ടറിന്റെ അപാകത മൂലമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുകയും ഗ്രെഗറിയൻ കലണ്ടർ എന്ന പേരിൽ ഒരു പുതിയ കലണ്ടർ കൊണ്ടുവരികയും ചെയ്തു. അതുവരെ 1500 വർഷവും തെറ്റായി കലണ്ടറിൽ കൂട്ടിച്ചേർത്തിരുന്ന 11 മുനുട്ട്‌ എല്ലാം കൂടി കൂട്ടിച്ചേരുംബോൾ , ജൂലിയൻ കലണ്ടർ ഏകദേശം 10 ദിവസം മുന്നോട്ടാണെന്നും, ഈ 10 ദിവസം ആ വർഷത്തെ കലണ്ടറിൽ നിന്നും കുറക്കണമെന്നും ഉത്തരവിട്ടു. തന്റെ കീഴിൽ വരുന്ന് എല്ലാ ഇടവകകളും ഇനി മുതൽ പുതിയ കലണ്ടർ തുടരണം എന്നും ഉത്തരവിൽ പറഞ്ഞു.
ഓരൊ 4 വർഷത്തിലും വരുന്ന ലീപ്പ്‌ ഇയറിൽ ഫെബ്രുവരിയിൽ ഒരു ദിവസം കൂട്ടിച്ചേർത്തിരുന്ന ജൂലിയിൻ രീതിയിൽ വരുന്ന പിശക്‌ ഭാവിയിൽ ഒഴിവാക്കാൻ ഗ്രെഗറിയൻ കലണ്ടറിൽ ലീപ്‌ ഇയർ കണക്കാക്കിയിരുന്ന രീതിക്ക്‌ ചില മാറ്റവും പോപ്പ്‌ വരുത്തി. പഴയ രീതിയിൽ ഓരോ 400 വർഷത്തിലും വരുന്ന പിശക്‌ (accumulated error) 3 അധിക ദിവസങളായിരുന്നു. പുതിയ രീതിയിൽ ഇതൊഴിവാക്കാനായി ഓരൊ 400 വർഷത്തിലും 3 സെഞ്ചുറി വർഷങ്ങളിലെ (400 കൊണ്ട്‌ divide ചെയ്യാൻ കഴിയാത്ത) ലീപ്പ്‌ ഇയറുകളിൽ ഫെബ്രുവരി മാസത്തിലെ 29 ഒഴിവാക്കി 28 ആയി തന്നെ നിർത്തി. അതായത്‌ 2000 ഉം 2400ഉം ലീപ്പ്‌ ഇയർ ആയിരിക്കും. പക്ഷേ 2100 ഉം 2200 2300 ലീപ്പ്‌ ഇയർ ആയിരിക്കില്ല.
Spain, Italy , the Netherlands, France, Portugal, Luxembourg, Poland Lithuania തുടങ്ങി മിക്കരാജ്യങ്ങളും ഗ്രിഗറി പോപ്പിന്റെ ഉത്തരവ്‌ മാനിച്ച്‌ ഗ്രിഗറിയൻ കലണ്ടറിലേക്ക്‌ ഉടൻ തന്നെ മാറി. 50 വർഷങൾക്ക്‌ ശേഷം Austria, Switzerland, Germany, Hungary, Prussia കൂടി ജൂലിയൻ കലണ്ടർ വിട്ട്‌ ഗ്രിഗറിയൻ കലണ്ടറിലേക്ക്‌ മാറിയെങ്കിലും Britain ഉം അവരുടെ കീഴിലുള്ള British സാമ്രാജ്യവും യാതൊരൊകാരണവശാലും ജൂലിയൻ കലണ്ടർ വിട്ട്‌ പുതിയതിലേക്ക്‌ മാറില്ല എന്ന വാശിയുമായി മുന്നോട്ട്‌ പോയി.
നൂറ്റാണ്ടുകൾ വീണ്ടും കഴിഞ്ഞു. യൂറോപ്പ്‌ മുഴുവൻ പുതിയ കലണ്ടറുമായി മുന്നോട്ട്‌ പോയപ്പോൾ ബ്രിട്ടൺ മാത്രം പഴയതിൽ ഉറച്ച്‌ നിന്നത്‌ പല പ്രശ്നങ്ങളും സൃഷ്ടിച്ചു. പലപ്പോഴും കത്തുകൾ എഴുതുംബോൾ ആളുകൾക്ക്‌ 2 ഡേറ്റ്‌ വെക്കെണ്ടി വന്നു. രണ്ട്‌ കലണ്ടറിലും മാസാങ്ങളുടെയും ദിവസങ്ങളുടെയും പേരു ഒന്ന് തന്നെ ആയിരുന്നതിനാൽ അന്താരാഷ്ട്ര ബന്ധങ്ങൾ അടക്കമുള്ള പല കാര്യത്തിനും ആശയക്കുഴപ്പമുണ്ടായി.
അവസാനം സ്കോട്ട്‌ ലാൻഡും പുതിയ കലണ്ടറിലേക്ക്‌ മാറിയതോടെ പരാതികൾ കുന്നു കൂടി. അങനെ 1752 ലെ September മാസത്തിൽ നിന്നും 11 ദിവസം എടുത്ത്‌ കളഞ്ഞു കൊണ്ട്‌ പുതിയ കലണ്ടറിലേക്ക്‌ മാറുമെന്ന് ബ്രിട്ടൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു. പ്രശ്നങ്ങൾ ഇതോടെ തീരുമെന്ന് കരുതിയെങ്കിലും ഇത്‌ പുതിയ പല പ്രശ്നങ്ങൾക്കും കാരണമാക്കി.
വാടക വീട്ടിലും മറ്റും താമസിച്ചിരുന്നവരോട്‌ മുതലാളിമാർ ആ മാസത്തെ മുഴുവൻ വാടക വേണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഇതോടെ തൊഴിലാളികളും ആ മാസത്തെ ശംബളം മുഴുവനായി വേണമെന്ന് പറഞ്ഞ്‌ ഗവർണ്മെന്റിനെതിരെ തിരിഞ്ഞു. അവസാനം ആ മാസം എല്ലാവർക്കും 30 ദിവസത്തെ ശംബളം കൊടുക്കണമെന്ന് ഉത്തരവിറക്കാൻ സർക്കാർ നിർബന്ധിതരായി.
ബ്രിട്ടണും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്‌ ബ്രിട്ടീഷ്‌ സാമ്രാജ്യവും ഗ്രിഗറിയൻ കലണ്ടറിലേക്ക്‌ മാറിയതോടെ , ലോകത്തിന്റെ മിക്കഭാഗങ്ങളിലും ഉപയോഗിക്കുന്ന കലണ്ടറായിമാറി അത്.എങ്കിലും ചില രാജ്യങൾ അതിനു ശേഷവും ജൂലിയൻ കലണ്ടറിൽ തന്നെ തുടർന്നു. ഏറ്റവും അവസാനമായി പുതിയ കലണ്ടറിലേക്ക്‌ മാറിയ രാജ്യങ്ങളിലൊന്നാണു റഷ്യ. 1918 ഇൽ പുതിയ കലണ്ടറിലേക്ക്‌ മാറാൻ നിർബന്ധിതരായി. ഏറ്റവും അവസാനമായി 1922ഇൽ ഗ്രീസ്‌ കൂടി ഔദ്യോഗിക കലണ്ടറായി ഗ്രിഗറിയൻ കലണ്ടറിനെ അംഗീകരിച്ചതോടെ ഒരു Universal Calendar ആയി മാറി നമ്മളിന്ന് ഉപയോഗിക്കുന്ന Wester Calendar,Christian Calendar അഥവാ Gregorian Calendar.
ഇതിലെ രസകരമായ ഒരു കാര്യം, 1752ഇൽ ബ്രിട്ടൻ മാറിയതിനും ഏകദേശം 2 നൂറ്റാണ്ടിനു ശേഷം മാത്രം മാറിയ റഷ്യക്കും ഗ്രീസിനും 11 ദിവസത്തിനു പകരം 13 ദിവസം വെട്ടിക്കളയേണ്ടിവന്നു അന്നത്തെ ഗ്രിഗറിയൻ കലണ്ടറുമായി കൂടിച്ചേരാൻ. എന്ത്‌ കൊണ്ടായിരിക്കും എന്ന് ആലോചിച്ച്‌ കണ്ടു പിടിക്കൂ....
യൂറോപ്പിലെയും മറ്റും പരംബരാഗത രീതികൾ തുടർന്ന് പോരുന്ന ചില ക്രിസ്ത്യൻ പള്ളികളിൽ ഇന്നും അവരുടെ വിശേഷ ദിവസങ്ങളെല്ലാം തീരുമാനിക്കാൻ പഴയ ജൂലിയൻ കലണ്ടർ തന്നെയാണു ഉപയോഗിക്കുന്നത്‌.
യഥാർത്ഥ സോളാർ ഇയറിനോട്‌ തന്റെ കലണ്ടർ പരമാവധി synchronise ആയിരിക്കാൻ പോപ്പ്‌ ഗ്രിഗറി കണ്ട്‌ പിടിച്ച പുതിയ ലീപ്പ്‌ ഇയർ സിസ്റ്റം ഒരു പരിധി വരെ ശെരിയായെങ്കിലും, സോളാർ ഇയറുമായി വരുന്ന ഏതാനും ചില സെക്കന്റുകളുടെ വിത്ത്യാസം കാരണം ഓരോ 3300 വർഷത്തിലും 1 ദിവസം എന്ന തോതിൽ ഇനിയും വിത്യാസം വന്നുകൊണ്ടിരിക്കും

ഗോസ്റ്റ്‌ സിറ്റി @ റാസൽ ഖൈമ!!


ഒരു കാലത്ത്‌ കടലായിരുന്ന പ്രദേശം പിന്നീട്‌ കരയായി രൂപാന്തരപ്പെട്ട്‌ താമസയോഗ്യമാവും, മനുഷ്യർ തിങ്ങി നിറഞ്ഞ പ്രദേശം കാലക്രമേണ ഒരൊറ്റ മനുഷ്യരില്ലാതെ ജനവാസയോഗ്യമല്ലാതായി അനാഥമാകും. ഇങ്ങനെയുള്ള സ്ഥലമുള്ളത്‌ യു എ യിൽ ആയിരിക്കും,കടലുകളായൊരുന്ന മലീഹ ഇന്ന് താമസയോഗ്യവും,മനുഷ്യവാസമുണ്ടായിരുന്ന ജസീറ അൽ ഹമ്ര അനാഥമാവുകയും ചെയ്തു.
ദുബായിൽ നിന്നും നൂറു കിലോമീറ്റർ ദൂരമുള്ള റാസൽ ഖൈമ ലക്ഷ്യം വെച്ച്‌ യാത്ര പുറപ്പെട്ടു, ഗോസ്റ്റ്‌ ടൗണിലേക്കാണു യാത്ര!! അതെ ജസീറ അൽ ഹമ്ര എന്ന സ്ഥലത്തിനു മറ്റൊരു പേരുകൂടിയുണ്ട്‌ ഗോസ്റ്റ്‌ ടൗൺ!!ഗൂഗിൾ മാപ്പിൽ ഗോസ്റ്റ്‌ ടൗൺ എന്ന് കാണുന്നില്ല, സ്ഥലത്തിന്റെ പേരാണു കാണിക്കുന്നത്‌ "അൽ ജസീറ അൽ ഹമ്ര (Al Jazirah Al Hamra)എന്നാണു കാണിക്കുക അതായത്‌ ചുവന്ന തുരുത്ത്‌ എന്ന് മലയാളത്തിൽ.
അൽ സബഹ്‌(Al zaba'aa) ഗോത്രം താമസിച്ച പ്രദേശമാണു ഇന്ന് ഗോസ്റ്റ്‌ ടൗൺ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്‌.1970 വരെ ഗോത്രങ്ങൾ അവിടെ താമസമാക്കിയിരുന്നു.മീൻ പിടുത്തവും, മുത്ത്‌ വാരലുമായിരുന്നു ഗോത്രങ്ങളുടെ തൊഴിലും വരുമാന മാർഗ്ഗവും. പ്രതാപത്തിലേക്ക്‌ നീങ്ങിക്കൊണ്ടൊരുന്ന യു എ യി പിന്നീട്‌ പൗരാണിക ഗോത്രങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗമായി യു എ യി രാഷ്ടപിതാവ്‌ ഷൈഖ്‌ സായിദ്‌ ഗോത്രങ്ങളെ മൊത്തം അബുദാബിയിലേക്ക്‌ മാറ്റി താമസിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു.
അതോടെ വലിയ ഒരു പട്ടണം "ഗോസ്റ്റ്‌ ടൗണായി"മാറി.
പ്രേതം, പിശാച്‌, ഭൂതം, റൂഹാനി തുടങ്ങിയവയുടെ താവളമാണു ഈ ടൗൺ എന്നാണു പൊതുവിലുള്ള സംസാരവും വിശ്വാസവും.അത്തരം ഭൂതാതി റൂഹാനി പ്രേതത്തിൽ വലിയ വിശ്വാസമില്ലാത്തത്‌ കൊണ്ട്‌ ഗോസ്റ്റ്‌ ടൗണിനകത്ത്‌ കയറി. യു എ യി ചല ചിത്ര സംവിധായികയായ നെയില അൽ ഖാജയും, ഹോളിവുഡ്‌ സംവിധായകനായ ഹൂപ്പറും ചേർന്ന് നിർമ്മിച്ച "ദി ജിന്ന്" എന്ന സിനിമയിടെ ഇതിവൃത്തവും കഥയും ഈ ഗോസ്റ്റ്‌ സിറ്റിയെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയുള്ളതാണു.അതോടൊപ്പം എമിറാത്തികൾക്കിടയിലും വിദേശികൾക്കിടയിലും നിരവധി നിഗൂഡമായ പ്രേത/ജിന്ന് കഥകൾ ഈ ഗോസ്റ്റ്‌ സിറ്റിയെ പറ്റി പ്രചരിച്ച്‌ വരുന്നു.
പുരാതനമായ ഏതോ നാട്ടിൽ എത്തിയ ഫീലിംഗ്സായിരുന്നു.നൂറിൽ പരം വീടും, കടകളും, പള്ളിയും ലൈറ്റ്‌ ഹൗസും അടങ്ങുന്ന ഒരു വലിയ പട്ടണം പ്രതാപം തകർന്ന് ആധുനികലോകത്ത്‌ പൊട്ടിപൊളിഞ്ഞ്‌ പഴയ തലയെടുപ്പോടെ അനാഥ പ്രേതമായി ഒരനക്കവുമില്ലാതെ പരന്ന് കിടക്കുന്നു.
പ്രതാപ കാലത്ത്‌ ഈ സ്ഥലം "അൽ ഹമ്ര ദ്വീപായിരുന്നു" പക്ഷെ ഇന്ന് മണ്ണിട്ട്‌ നികത്തി റാസൽ ഖൈമയിലെ പരന്ന പ്രദേശമായി മാറി.ഇന്നും അബുദാബിയിൽ നിന്നും യുവ തലമുറകൾ പണ്ട്‌ പൂർവ്വീകർ താമസിച്ച വീടും പട്ടണവും കാണാൻ വരും.പ്രായമായവർ വന്ന് അവരുടെ ഭൂതകാലം അയവിറക്കും.
പതിറ്റാണ്ടുകൾക്ക്‌ മുമ്പ്‌ ഒരു ദ്വീപിൽ മുത്തുവാരിയും മീൻ പിടിച്ചും പ്രതാപത്തോട്‌ ജീവിച്ചവരുടെ വീടുകളിലും ആ പ്രതാപം കാണാം. കടലിൽ നിന്നും വരുന്ന വലിയ കക്കയുടേയും, പവിഴപ്പുറ്റിന്റെ ഭാഗവും, കടലിൽ നിന്നും വാരിയ ചെളികൾ കൂട്ടിക്കുഴച്ച്‌ ഭിത്തികളാക്കി മനോഹരമായ ശക്തിയുള്ള വീടുകളും കെട്ടിടങ്ങളും നിർമ്മിച്ചത്‌.
എല്ലാ വീടുകളും ഇടവഴികളും നടന്ന് കണ്ടു, നിരവധി ഇഴ ജന്തുക്കളുടെ താവളമാണിന്ന് ഈ സ്ഥലം.കയറി നിൽക്കാൻ പറ്റാവുന്ന ഒരു വലിയ മതിലിന്റെ മുകളിൽ കയറി പട്ടണം ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ചു. പ്രതാപത്തിൽ ജീവിച്ച ഒരു ഗോത്രത്തിന്റെ പൈതൃക അവശേഷിപ്പ്‌ ഇങ്ങനെ അനാഥമായി നശിക്കുന്നത്‌ കാണുമ്പോൾ എന്തോ ഒരു വല്ലായ്മ തോന്നി.യു എ യി എന്ന രാജ്യം പിറവി എടുത്ത്‌ പ്രതാപത്തിലേക്ക്‌ നീങ്ങിയില്ലാ എങ്കിൽ ഇന്നും ഈ പട്ടണം ഗോത്ര തലവന്മാർ ഭരണം നടത്തുമായിരിക്കാം?
ഗോസ്റ്റ്‌ സിറ്റി എന്ന് മുദ്രകുത്തി സാധാരണക്കാർ അകത്ത്‌ കയറാൻ മടിക്കുന്ന ഭീകരത തളം കെട്ടി നിൽക്കുന്ന പുരാതനമായ പട്ടണത്തിൽ രണ്ട്‌ മണിക്കൂറിനടുത്ത്‌ സമയം ചിലവഴിച്ചു,ഓരോ വീട്ടിനകത്തും കയറി. ഓരോ വീട്ടിലും ആഴമേറിയ വീതിയില്ലാത്ത കിണറുകളുണ്ട്‌. ആ കാലത്ത്‌ ദ്വീപിൽ കിണർ കുഴിച്ചാൽ ശുദ്ധമായ വെള്ളം ലഭിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു എന്നതിന്റെ തെളിവാണു ഈ കിണറുകൾ. ഭൂമി കുലുക്കത്തിൽ തകർന്ന പോലെയുള്ള പട്ടണം ഒന്ന് കൂടി കണ്ണോടിച്ച്‌ കണ്ടു ഗോസ്റ്റ്‌ സിറ്റിയിൽ നിന്നും നേരെ പുറത്തേക്കിറങ്ങി....
മനുഷ്യർ സാമ്പത്തികമായി അഭിവൃദ്ധിനേടിയാൽ കാലങ്ങളോളം ജീവിച്ച നാടും നഗരവും പ്രേത തുല്യമാക്കി ആധുനികതയുടെ മടിത്തട്ടിലേക്ക്‌ പോയി ചരിത്രമാക്കുന്ന ഉദാഹരണമാണു ഗോസ്റ്റ്‌ സിറ്റി അഥവാ ജസീറ അൽ ഹമ്ര!!

പോപ്പിന്റെ ഇടയലേഖനവും യൂറോപ്പില്‍ പടർന്നു പിടിച്ച പൂച്ച വിരോധവും


യക്ഷിക്കഥകളിലും പ്രേതസിനിമകളിലും ഭീകരതയുടെ പര്യായം പോലെ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ജീവികളാണ് പൂച്ചകൾ .കറുത്തപൂച്ചകളുടെ ഇരുട്ടത്ത് തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകള്‍ ചിത്രീകരിക്കാതെ എന്ത് ഹൊറർ സിനിമ ? ഇങ്ങിനെ പൂച്ചകളെ പ്രേതങ്ങളുമായും ചെകുത്താനുമായും ബന്ധിപ്പിച്ചതിന് പിന്നിൽ ഒരു ചരിത്രമുണ്ട് .പാവം മൃഗങ്ങളെ മതവിശ്വാസവും അന്ധവിശ്വാസവും കൂട്ടിക്കലർത്തി ബലിയാടാക്കുന്ന ആ ചരിത്രമാണ് ഇവിടെ പറയുന്നത് .
ഏതാണ്ട് ബി.സി. 7500 നോടടുത്തെപ്പോഴോ ആണ് പൂച്ചകളും മനുഷ്യരുമായുള്ള ആത്മബന്ധം ആരംഭിക്കുന്നതത്രേ .കാർഷികവൃത്തിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞ മനുഷ്യനെ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ ഉപദ്രവിച്ചത് എലികളായിരുന്നു .എലികളോട് പോരടിക്കാൻ പുരാതന മനുഷ്യന്‍ കണ്ട സൂത്രമായിരുന്നു എലികളുടെ ബദ്ധശത്രുവായ പൂച്ചകളുമായി ചങ്ങാത്തം കൂടുക എന്നത്. അങ്ങനെ പൂച്ചകൾ മനുഷ്യരുടെ വളർത്തുമൃഗങ്ങളായി മാറി .
പുരാതന ഈജിപ്തുകാർ പൂച്ചകളോടുള്ള ബഹുമാനം മൂലം മരിച്ചപൂച്ചയുടെ ശവം മമ്മിയാക്കി സൂക്ഷിച്ചിരുന്നു .പുരാതന ഇംഗ്ലീഷുകാരും സ്ക്കോട്ട്ലാന്റുകാരും ഭാഗ്യത്തിന്റെ ചിഹ്നമായിട്ടാണ് പൂച്ചകളെ കണ്ടിരുന്നത് .ചൈനാക്കാരും വൈക്കിംഗുകളുമെല്ലാം വലിയ പൂച്ചപ്രേമികളായിരുന്നു .ഗ്രീക്കുകാരാവട്ടെ വൃത്തിയുടെ പര്യായമായാണ് പൂച്ചയെ കണ്ടിരുന്നത് .അങ്ങനെ മാനിക്കപ്പെടുകയും സ്നേഹിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തിരുന്ന പൂച്ചകളുടെ കഷ്ടകാലം ആരംഭിക്കുന്നത് 13ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യപകുതിയിൽ ഗ്രിഗറി ഒൻപതാമൻ പോപ്പായി സ്ഥാനമേറ്റതോടെയാണ് .
1209ൽ പോപ്പ് ഇന്നസെന്റ് മൂന്നാമൻ തെക്കന്‍ ഫ്രാന്‍സിലെ അകത്തോലിക്കരായ കതാറുകൾക്കെതിരെ ദൈവവിരോധം(heresy)ആരോപിച്ചുകൊണ്ട് കുരിശുയുദ്ധം ആരംഭിച്ചു .കത്തോലിക്ക ആചാരഅനുഷ്ഠാനങ്ങൾ അനുസരിച്ചിരുന്നില്ലെങ്കിലും ക്രിസ്ത്യന്‍ വിശ്വാസികള്‍ തന്നെയായിരുന്നു കതാറുകൾ(Cathars).അവിശ്വാസികളെന്ന് കത്തോലിക്ക സഭ മുദ്രകുത്തപ്പെട്ട ഇവർക്കെതിരെ കുരിശുയുദ്ധത്തിന് നേതൃത്വം നല്‍കിയത് സൈമൺ ഡി മൊണ്ട്ഫോട് എന്നയാളായിരുന്നു .ഇദ്ദേഹം ഒരു വിശ്വാസിയേയും അവിശ്വാസിയേയും എങ്ങനെ തിരിച്ചറിയും എന്നൊരു കുനിഷ്ഠ് ചോദ്യം സഭ പ്രതിനിധിയോട് ഉന്നയിച്ചു . “Kill them all, for God knows His own" എന്നൊരു മറുപടിയാണ് സഭാപ്രതിനിധി അദ്ദേഹത്തിന് നല്കിയത് .യുദ്ധത്തിന്റെ ആദ്യദിനം തന്നെ 20,000ത്തോളം സ്ത്രീകളും കുഞ്ഞുങ്ങളും ഉൾപ്പെടെയുള്ള കതാറുകൾ കൊലചെയ്യപ്പെട്ടതായി പറയപ്പെടുന്നു .രണ്ടുദശകത്തോളം നീണ്ടു നിന്ന ഇൗ കുരിശുയുദ്ധം അബിജെൻസിയാൻ കുരിശുയുദ്ധം എന്നപേരില്‍ അറിയപ്പെടുന്നു .
പോപ് ഇന്നസെന്റ് മൂന്നാമന്റെ പിൻഗാമിയായെത്തിയത് ഗ്രിഗറി ഒൻപതാമൻ ആയിരുന്നു .അബിജെൻസിയാൻ കുരിശുയുദ്ധം കതാറുകൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള അകത്തോലിക്കരെ പൂര്‍ണമായും ഇല്ലായ്മ ചെയ്യുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടു എന്നു മനസ്സിലാക്കിയ ഗ്രിഗറി ഒൻപതാമൻ 1227 ൽ ഇൻക്വിസിഷൻ എന്ന കുപ്രസിദ്ധമായ ശിക്ഷാരീതി പ്രഖ്യാപിച്ചു .ഇതുപ്രകാരം അവിശ്വാസികളെന്ന് (heretics) വിവക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന ആരേയും ഏതുവിധത്തിലും നിർമ്മാർജ്ജനം ചെയ്യാന്‍ പരിപൂർണ്ണമായ അധികാരം ഇൻക്വിസിറ്റന്മാർ എന്ന ഉദ്യോഗസ്ഥന്മാർക്ക് നല്‍കിയിരുന്നു .
കോൺട്രാഡ് ഒാഫ് മാർബർഗ് എന്നയാളായിരുന്നു ജർമ്മനിയിൽ ആദ്യമായി നിയമിക്കപ്പെട്ട ഇൻക്വിസിറ്റർ .ക്രൂരതയുടെ പര്യായമായിരുന്ന ഇയാള്‍ നിരവധി ആളുകളെ ജീവനോടെ കത്തിച്ചു .ഇങ്ങേരുടെ കഠിനശിക്ഷാരീതികൾ കണ്ട് വിഷമിച്ച ജർമ്മനിയിലെ ബിഷപ്പുമാർ പോലും ഇയാളെ മാറ്റുവാൻ പോപ്പിനോട് ആവശ്യപ്പെടുകയുണ്ടായി .ഇൻക്വിസിറ്റന്മാർ കൃത്യമായി വിശദമായി റിപ്പോര്‍ട്ട് പോപ്പിന് നല്കുമായിരുന്നു (ഇത് പൂര്‍ണമായും ശരിയല്ല എന്നൊരു വാദവും പിന്നീട് ഉയര്‍ന്നിട്ടുണ്ട് ).അത്തരത്തിൽ സാത്താൻ വിശ്വാസരീതി എന്ന് പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെട്ട ഒരു വിശ്വാസസമ്പ്രദായം കോൺട്രാഡ് പോപ്പിന്റെ ശ്രദ്ധയിൽപെടുത്തി .ഇൗ വിശ്വാസം അനുഷ്ഠിച്ചിരുന്ന ഒരാള്‍ കുറ്റസമ്മതം നടത്തുകയും ഇതിന്റെ ആചാരഅനുഷ്ഠാനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള മുഴുവന്‍ വിവരങ്ങളും കോൺട്രാഡിന് നല്‍കുകയും ചെയ്തുവത്രേ .താമസിയാതെ പോപ്പ് വോക്സ് ഇൻ റാമ (vox in rama ) എന്നപേരിൽ ഒരു ഇടയലേഖനം (papal bull) ഇറക്കി .അതിൽ ചെകുത്താൻ വിശ്വാസികളുടെ ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങൾ വിശദമായി പറഞ്ഞിരുന്നു .
ഒരു കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസി ഇൗ ഗ്രൂപ്പിൽ ചേരുമ്പോൾ ആദ്യം ചെയ്യേണ്ടത് ഒരു വലിയ തവളയെ ചുംബിക്കുക എന്ന ചടങ്ങാണ് . തുടർന്ന് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന മെലിഞ്ഞുവിളറിയ ഒരാളേയും ചുംബിക്കണം ഇതോടെ അയാളിൽ നിന്നും കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസം അകന്നു പോകും . അതിനുശേഷം പുതിയ വിശ്വാസിക്കായി ഭക്ഷണം വിളമ്പും .ഭക്ഷണാനന്തരം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ഒരു കറുത്ത പൂച്ചയെ പുതുവിശ്വാസി ചുംബിക്കണം .അതിനുശേഷം അതേ പൂച്ചയുടെ പിൻഭാഗത്ത് ചൂംബിച്ചശേഷം പുതിയ വിശ്വാസത്തോട് കൂറ് പ്രഖ്യാപിക്കണം അതോടെ അവിടുത്തെ കത്തുന്ന മെഴുകുതിരികളെല്ലാം അണയ്ക്കും തുടർന്ന് സ്വവർഗഭോഗം നടക്കും.പിന്നീട് മെഴുകുതിരികളെല്ലാം വീണ്ടും തെളിയും അപ്പോള്‍ പകുതി പൂച്ചയും പകുതി മനുഷ്യനുമായ ഒരു രൂപം പ്രത്യക്ഷപ്പെടും അത് സാത്താൻ തന്നെയാണത്രേ .ഇൗ വിശ്വാസം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവർ പകൽ സമയത്ത് കത്തോലിക്കരായി നടിക്കും .ഇങ്ങനെയൊക്കെയായിരുന്നു പോപ്പിന്റെ ഇടയലേഖനത്തിൽ സാത്താനിക് വിശ്വാസത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞിരുന്നത്
.പൂച്ചകൾ ചെകുത്താന്റെ അവതാരമാണെന്ന് Vox in rama യിൽ പോപ്പ് സൂചിപ്പിച്ചതോടെ യൂറോപ്പിലെ ക്രിസ്ത്യാനികൾ പരിഭ്രാന്തിയിലായി .പൂച്ചയെ വളർത്തുന്നവരെ മറ്റുള്ളവര്‍ സംശയദൃഷ്ടിയോടെ വീക്ഷിക്കാൻ തുടങ്ങി .താമസിയാതെ പൂച്ചകളെ കൂട്ടം കൂട്ടമായി കൊന്നൊടുക്കാൻ യൂറോപ്യന്മാർ മത്സരിച്ചു .പൂച്ചകൾ ഇല്ലാതെ ആയതോടെ എലികൾ പെറ്റു പെരുകി പതിനാലാം നൂറ്റാണ്ടിലെ യൂറോപ്പിലെ കറുത്തഏടായ ബ്ളാക് ഡെത്തെന്നറിയപ്പെടുന്ന പ്ളേഗ് യൂറോപ്പിലാകമാനം പടർന്നത് ഇൗ എലികളിലൂടെയായിരുന്നു .ലക്ഷക്കണക്കിന് യൂറോപ്യന്മാരെയാണ് പ്ളേഗ് ഇല്ലാതെയാക്കിയത്

മരണത്തെ മുന്നിൽ കണ്ട ആ നാല് ദിനങ്ങൾ …!!!!




1970 ഏപ്രിൽ 13
സമയം 09.07PM
തികച്ചും അപരിചിതവും വിദൂരവുമായ ഈ പ്രദേശത്ത് ആ മൂന്നുപേർ തങ്ങളുടെ മരണത്തെ മുഖാമുഖം കാണുന്നു.അവർ ഈ ഭൂമിയിലെ ഒരു പ്രദേശത്ത് ആണെങ്കിൽ എന്താണ് എന്ന് നമുക്ക് ഊഹിക്കാം... പക്ഷെ അവർ ഇപ്പോൾ ഭൂമിയിൽ നിന്നും ഏകദേശം നാലു ലക്ഷംകിലോമീറ്റർ (400171km) മുകളിൽ ആണ്...ഇവിടെ വായു ഇല്ല,ഭൂമിയുടെ ഗുരുത്വകര്ഷണബലം നന്നേ കുറവ്..പുറത്ത് എങ്ങും കറുത്ത ആകാശം മാത്രം...ആ മുന്ന് പേരുടെ പേരുകൾ ഇവയാണ്...ജയിംസ് ലോവെൽ (James.A.Lovell),ജോൺ സ്വിഗെർറ്റ് (John L Swigert(Jack)),ഫ്രെഡ് ഹെയിസ് (Fred W Haise )..ഇവർ മുന്ന് പേരും അപോളോ 13 എന്ന വാഹനത്തിലെ യാത്രികരാണ്..ചന്ദ്രനെ ലക്ഷ്യമാക്കി സഞ്ചരിക്കുന്ന ഈ വാഹനം ഇപ്പോൾ ചന്ദ്രന് നേരെ മുകളിൽ...വെറും 254 കിലോമീറ്റർ മാത്രം താഴേക്ക് .. ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾകം അവരിൽ രണ്ടു പേർ അമേരിക്കയുടെ മുന്നാമതും ചന്ദനിൽ ഇറങ്ങിയ വാഹനത്തിലെ ചുണകുട്ടികൾ എന്ന് ചരിത്രത്തിൽ ഇടം നേടും...പക്ഷെ ഇപ്പോൾ ഇവിടെ സംഭവിക്കുന്നത് എന്താണ്?അവരുടെ വാഹനം ചന്ദ്രനിൽ തകർന്നു വീഴാൻ പോവുകയാണ്...ഒരു പക്ഷെ അങ്ങനെ തകർന്നു വീഴുന്നതിനു മുൻപ് തന്നെ വായുവും വെള്ളവും കിട്ടാതെ അവരുടെ മരണം സംഭവിച്ചിരിക്കും…
1970 ഏപ്രിൽ 11 നു ഉച്ചക്ക് ഒരു മണിക്ക് (1.13 PM ) ഫ്ലോറിഡയിലെ കേപ് കെന്നഡി സ്പേസ് സെന്ററിൽ നിന്നാണ് അപോളോ 13 നെ വിക്ഷേപിച്ചത്..ചന്ദ്രനിൽ ആളെ ഇറക്കുന്ന അമീരിക്കയുടെ അപോളോ ദൌത്യത്തിലെ മുന്നാമത്തെ വാഹനമാണിത് ..മറ്റു രണ്ടു വാഹനങ്ങളുടെയും (അപോളോ 11,12 ) മുഖ്യ ഉദ്ദേശങ്ങൾ അവിടെ ആളെ ഇറക്കി ലോകത്തെ ഞെട്ടിക്കുകയാണെങ്കിൽ അപോളോ 13 യുടെ ലക്‌ഷ്യം പരിവേഷണമാണ്..ഏതാണ്ട് നാലരകോടി വർഷം മുൻപ് ചന്ദ്രനിൽ ഉൽക പതിച്ചുണ്ടായ ഫ്രാ മൌര(fra mauro) എന്ന മലയെ കുറിച്ച് പഠിക്കുകയാണ് ലക്ഷ്യം. വിക്ഷേപണ ഘട്ടങ്ങളെല്ലാം വിജയകരമായി പുർത്തിയാക്കി റോക്കെറ്റ്‌ (Saturn-5 ) ഭുമിക്കുമുകളിൽ ഏകദേശം 6000 കിലോമീറ്റർ ഉയരത്തിൽ എത്തി.അപ്പോൾ തന്നെ അതുമായി ഘടിപ്പിച്ചിരുന്ന ലുണാർ മോട്യുളിൾ സ്വതന്ത്രമായി, 180 ഡിഗ്രി തിരിഞ്ഞ് കമാൻഡ് മോട്യുളിന്റെ മറ്റേ അറ്റവുമായി ചേർന്നു (അപോളോ 13 എന്നത് ഒരു വാഹനം മാത്രമല്ല..ഇതിൽ കമാൻഡ് മോട്യുൾ എന്ന പ്രധാന വാഹനവും ലുനാർ മോട്യുൾ എന്ന വാഹനവും ഉണ്ട്).പിന്നീട് യാത്ര തുടർന്ന വാഹനം ഏകദേശം 20000 കിലോമീറ്റർ എത്തിയപ്പോൾ റോക്കറ്റിന്റെ അവസാനഭാഗവും കത്തി തീരുകയും അത് പിന്നീട് ചന്ദനിൽ പതിക്കുകയും ചെയ്തു.. ഇനിയങ്ങോട്ടുള്ള യാത്രക്കുള്ള ഊർജ്ജം നൽകുന്നത് കമാൻഡ് മോട്യുളിന് പിന്നിലുള്ള സർവിസ് മോട്യുളിലുള്ള എൻജിനുകൾ ആയിരിക്കും ……...
കമാൻഡ് മോട്യുളിൽ ആണ് ഇപ്പോൾ മുവരും ഉള്ളത് ...ചന്ദ്രനു സമീപം എത്തുമ്പോൾ, ഒരാൾ കമാൻഡ് മോട്യുൽ നിയന്ത്രിക്കുകയും മറ്റു രണ്ടുപേർ ലുനാർ മോട്യുളിലേക്ക് കയറി ചന്ദ്രനിൽ ഇറങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു...പക്ഷെ അതുവരെ ഈ മുന്ന് പേരും കമാൻഡ് മോട്യുളിൽ തന്നെ ആയിരിക്കും...വാഹനം ഭുമിയിൽ നിന്നും ഏകദേശം 2 ലക്ഷം കിലോമീറ്ററിലും പിന്നീട് മുന്ന് ലക്ഷം കിലോമീറ്ററിലും എത്തിയപ്പോൾ ഓരോ midcourse correction(ദിശാ വ്യത്യാസം) വേണ്ടിവന്നു…
ഏപ്രിൽ 13….
രണ്ടു ദിവസവും 8 മണിക്കൂറും കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വാഹനം ഭുമിയിൽ നിന്നും മുന്ന് ലക്ഷം കിലോമീറ്റർ ((3,30000km) അകലെയായി….വാഹനം ഇപ്പോൾ free return trajectory കഴിഞ്ഞ് hybrid trajectory യിലേക്ക് കടക്കുകയാണ് ..free return trajectory യിൽ ആയിരുന്നപ്പോൾ, അഥവാ,ഒരുപക്ഷെ വാഹനം ചന്ദ്രനിൽ ഇറങ്ങുമ്പോൾ എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം നേരിട്ടാൽ അതിനെ വളരെ എളുപ്പത്തിൽ തിരികെ ഭുമിയിൽ എത്തിക്കാൻ സാധിക്കുമായിരുന്നു..ഇനിയിപ്പോൾ അതിനു സാധ്യമല്ല..വാഹനം ചന്ദന്റെ ആകർഷണബലത്തിൽ ആയി...ഇതിനിടയിൽ ലുണാർ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഫ്രെഡ് ഹെയിസ്, കമാൻഡ് മോട്യുളിൽ നിന്നും ലുണാർ മോട്യുളിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു ,അതിന്റെ പവർ ഓണാക്കി, ചന്ദ്രനിലേക്ക് ഇറങ്ങുന്നതിനായി സജ്ജമാക്കി(inflight inspection)..ഈ സമയം യാത്രിക്കാർ തങ്ങളുടെ വീഡിയോ ക്യാമറ ഉപയോഗിച്ചു അവിടെ നടക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ ലോകത്തെ ലൈവ് ആയി കാണിച്ചു.. ഈ ലൈവ് ഷോ ഏകദേശം 32 മിനിട്ടോളം നീണ്ടുനിന്നു ..അതും കഴിഞ്ഞു ,ലുണാർ മോട്യുളിലെ inspection -ഉം കഴിഞ്ഞു എല്ലാവരും തിരികെ കമാൻഡ് മോട്യുളിൽ എത്തി ,അതിന്റെ വാതിൽ അടച്ചു… സമയം രാത്രി 9.02 .. ...വാഹനത്തിലെ മാസ്റ്റർ അലാറം അടിക്കുന്നു...!!! കമാൻഡ് മോട്യുൾ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ജോൺ സ്വിഗെർറ്റ് കാര്യം എന്താണെന്ന് തിരക്കി..ദ്രവ ഹൈഡ്രജൻ നിറച്ചിരിക്കുന്ന ടാങ്കിൽ മർദ്ദം കുറഞ്ഞതായി കാണുന്നു..സ്വിഗെർറ്റ് ആ വിവരം താഴെ ഭൂമിയിലെ വാഹനത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഹൂസ്റ്റണിലെ മിഷൻ കൺട്രോൾ സെന്റെറിനെ അറിയിക്കുന്നു ..
അവിടെ നിന്നും ഫുവൽ സെല്ലിലെ(Alkaline fuel cell) ഫാനും ഹീറ്ററും സ്വിച്ച് ഓൺ ചെയ്യാൻ നിർദ്ദേശം കിട്ടി…രണ്ടു ദ്രവഹൈഡ്രജൻ ടാങ്കുകളും രണ്ടു ഓക്സിജൻ ടാങ്കുകളും കൂട്ടിയോജിപ്പിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന ഒരു ബാറ്ററി ആണ് ഫുവൽ സെൽ എന്ന് പറയുന്നത് , ...ഇത് വച്ചിരിക്കുനത് കമാൻഡ് മോട്യുളിന് പിന്നിലുള്ള സർവീസ് മോട്യുളിൽ ആണ് .കമാൻഡ് മോട്യുളിലെ യാത്രികർക്ക് ശ്വസിക്കാനുള്ള ഓക്സിജൻ,വെള്ളം,വൈദ്യുതി എന്നിവ ലഭിക്കുന്നത് ഇവിടെ നിന്നാണ്….ഈ ഫുവൽ സെല്ലിലെ ദ്രാവക ഹൈഡ്രജനും ഓക്സിജനും ചിലപ്പോൾ അടിഞ്ഞുകൂടും...അതിനാൽ ഇതിന്റെ അളവ് ശരിയായി എടുക്കണമെങ്കിൽ അതിനെ ചെറിയ ചൂടുനൽകി നന്നായി ഇളക്കണം..അതിനാണ് ഫാനും ഹീറ്ററും ഉപയോഗിക്കുന്നത് ..മിഷൻ കണ്ട്രോളിന്റെ നിർദ്ദേശം കിട്ടിയ ഉടനെ ജോൺ സ്വിഗെർറ്റ് ഫാനും ഹീറ്ററും ഓൺ ചെയ്തു ..രണ്ടു മിനിട്ട് കഴിഞ്ഞില്ല ...അതി ഭയങ്കരമായ ഒരു ശബ്ദം അവിടെ കേട്ടു..!!!!..തുടർന്ന് മാസ്റ്റർ അലാറവും.!!!!..യാത്രികർ എല്ലാവരും ഒന്ന് നടുങ്ങി..!!!!.ഏതോ ധൂമകേതു വാഹനത്തിൽ ഇടിച്ചിരിക്കുന്നു…..!!!!!!
...എന്നാൽ ഉടനെ തന്നെ അവർക്ക് അത് തിരുത്തേണ്ടി വന്നു...വാഹനത്തിലെ മെയിനിലെ ഇലക്ട്രിസിറ്റി വോൾട്ടേജ് ക്രമാതീതമായി കുറഞ്ഞു..!!!!.ഈ സമയം ഒന്നരമിനിട്ടോളം മിഷൻ കണ്ട്രോളുമായി ബന്ധം വിച്ചേദിക്കപ്പെട്ടു….പിന്നീട് ബന്ധം പുനസ്ഥാപിച്ചപ്പോൾ അവർ മിഷൻ കണ്ട്രോളിനെ വിവരം ധരിപ്പിച്ചു…"Houston we have a problem here”...അപ്പോൾ മിഷൻ കൺട്രോൾകാർക്ക് വിശ്വാസം വന്നില്ല..കാരണം അതുവരെ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം നോർമൽ ആയി തന്നെ പോയികൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു..പക്ഷെ കാര്യത്തിന്റെ ഗൌരവം പിന്നാലെ അവർക്ക് പിടികിട്ടി ..ഓക്സിജൻ ടാങ്കിന് എന്തോ പ്രശ്നം ഉണ്ട് ...പ്രഷർ കുറയുന്നു …!!!!. ഏതാനും മിനുട്ടുകൾകകം No.2 ഓക്സിജൻ ടാങ്കിലെ പ്രഷർ പുജ്യം ആയി …!!!..കുറെ കഴിഞ്ഞു No.1ഓക്സിജൻ ടാങ്കിലെ പ്രഷറും കുറയുന്നതായി കണ്ടു…..ആ സമയം തന്നെ വാഹനത്തിന്റെ കമാണ്ടർ ജയിംസ് ലോവെൽ പുറത്തേക്കു നോക്കിയപ്പോൾ തങ്ങളുടെ വാഹനത്തിൽ നിന്നും എന്തോ ലീക്ക് ആവുന്നത് കണ്ടു..!!!!.വിവരം മിഷൻ കണ്ട്രോളിനെ അറിയിച്ചു...അത് No.1ഓക്സിജൻ ടാങ്കും കാലി ആവുന്നത് ആണെന്ന് അവർക്ക് പിടികിട്ടി ...
.... ഇങ്ങനെപോയാൽ രണ്ടു മണിക്കുറിനുള്ളിൽ No.1ഓക്സിജൻ ടാങ്കും നശിക്കും...!!!!….എന്തെങ്കിലും ഉടനെ ചെയ്യണം ...!!!!.അതാ ഇപ്പോൾ ഇതിന്റെയെല്ലാം ഫലമായി വാഹനത്തിൽ ഉള്ള മുന്ന് ഫുവൽ സെല്ലുകളിൽ രണ്ടെണ്ണവും നശിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.....!!!!!!ഹൂസ്റ്റണിലെ കണ്ട്രോൾ സെന്റർ ഒന്നടങ്കം ഞെട്ടിവിറച്ചു ..!!!.തുടർന്ന് അവിടെ നിന്നും അവർ പല നിർദേശങ്ങളും വാഹനത്തിൽ ഉള്ളവർക്ക് നൽകി..പക്ഷെ ഒന്നും വിജയിച്ചില്ല...ഏകദേശം 45 മിനിട്ടുകളോളം അവർ യന്ത്രങ്ങൾ നെരേയാക്കാൻ ശ്രമങ്ങൾ നടത്തി ...അവസാനം ഹൂസ്റ്റണിൽ നിന്നുള്ള ദുഃഖകരമായ ആ നിർദ്ദേശം യാത്രികർക്ക് കിട്ടി ..."Abort Mission” ….മിഷൻ അവസാനിപ്പിക്കുക,.!!!..തിരികെ ഭൂമിയിയിലേക്ക് മടങ്ങുക !!!…എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അവർക്ക് മുന്നിൽ വലിയ പ്രശ്നം ഉണ്ട്....കമാൻഡ് മോട്യുളിനുളളിൽ സർവീസ് മോട്യുളുവഴി കിട്ടികൊണ്ടിരുന്ന ഓക്സിജൻ,വെള്ളം ,ഇലക്ട്രിസിറ്റി എന്നിവ തീർന്നിരിക്കുന്നു…അങ്ങനെ അവിടെ നിന്നാൽ എല്ലാവരും മരിക്കും ..!!!1.പിന്നെ എന്താണ് വഴി ?ഒരു വഴി ഉള്ളത് ,കമാൻഡ് മോട്യുളിൽ എമർജൻസിക്കായി വച്ചിരിക്കുന്ന ഓക്സിജനും മറ്റും എടുക്കുക എന്നത് ആണ്....പക്ഷെ അത് അവർക്ക് തിരികെ വരുമ്പോൾ ഉപയോഗിക്കാനായി വച്ചിട്ടുള്ളതാണ് ....അതുംകൂടി തീർത്താൽ അവർ ഭുമിയിലേക്ക് എങ്ങനെ എത്തിച്ചേരും ?!!..അപ്പോൾ എന്തുചെയ്യും?... ലുണാർ മോട്യുലേക്ക് എത്രയും പെട്ടന്നു കടക്കുക,എന്നിട്ട് ,ചന്ദ്രനിൽ ഇറങ്ങുന്നതിനായി സുക്ഷിച്ചിട്ടുള്ള ഓക്സിജൻ,വെള്ളം,ഇലക്ട്രിസിറ്റി എന്നിവ എടുത്തു ഉപയോഗിക്കുക ...അവർ അത് തന്നെ ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചു ..…എന്നിട്ട് ,കമാൻഡ് മോട്യുളിൽ പിന്നീടുള്ള ചോർച്ച ഒഴിവാക്കാൻ അവിടുത്തെ എല്ലാ ഉപകരണങ്ങളും ഓഫ് ചെയ്തു….മുവരും ലുണാർ മോട്യുളിലെക്ക് പാഞ്ഞു…!!!!!..
…...ഇനി അവർക്ക് ഏക ആശ്രയമായി ഉള്ളത് ലുണാർ മോട്യുൾ ആണ്...ഇത് ചന്ദനിൽ ഇറങ്ങാനായി രൂപ കല്പന ചെയ്താണ് .അതുകൊണ്ട് തന്നെ അതിലെ ജീവസന്ധാരണത്തിന് ആവശ്യം വേണ്ടുന്ന വസ്തുക്കൾ കുറവാണ് ,പ്രത്യകിച്ചും ജലം,ഇലക്ട്രിസിറ്റി എന്നിവ..എന്നാൽ ഓക്സിജൻ ആവശ്യത്തിന് ഉണ്ട്, എന്ന് തന്നെ പറയാം…..ജലം,ഇലക്ട്രിസിറ്റി എന്നിവ വളരെ പരിമിതം....2 ആളുകൾക്ക് 1 1/ 2 ദിവസത്തേക്ക് ഉള്ളത് മാത്രം..എന്നാൽ ആ വാഹനം ഇപ്പോൾ 3 പേർ ഏകദേശം 4 ദിവസത്തോളം ഉപയോഗിക്കേണ്ടതായി വാന്നിരിക്കുന്നു.!!!!.. ..എന്തെന്നാൽ വാഹനം ഇപ്പോൾ hybrid trajectory യിൽ ആണ് ,ചന്ദ്രന്റെ ആകർഷണവലയത്തിൽ..!!!.അതുഭേദിച്ചു free return trajectory യിൽ വന്നാലേ അവർക്ക് ഭൂമിയിലേക്കു എത്തിച്ചേരുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കാൻ പോലും പറ്റൂ…!!!!.
അതിന് വളരെയേറെ ഊർജ്ജം ചിലവാക്കേണ്ടി വരും...അതിനുവേണ്ടി ,അവർ ലുണാർ മോഡ്യുളിലെ അവശ്യം വേണ്ടുന്ന കമ്പ്യൂട്ടർ,ഭൂമിയുമായുള്ള കമ്മ്യുണിക്കെഷൻ ഉപകരണങ്ങൾ മുതലായവ ഒഴിച്ച് മറ്റെല്ലാം ഓഫ് ചെയ്തു...പക്ഷെ ഒരു പ്രശ്നം.. ലുണാർ മോദ്യുളിലെ കമ്പ്യൂട്ടർ പ്രോഗ്രാം ചെയ്തിരിക്കുന്നത് ചന്ദനിൽ ഇറങ്ങാനാണ്,അല്ലാതെ ഭൂമിയിലേക്ക് തിരിച്ചു വരാനല്ല...അതിനാൽ അതിലെ കമ്പ്യൂട്ടറിലെ പ്രോഗ്രാം എല്ലാം മായിച്ചു കളഞ്ഞു പുതിയത് ലോഡ് ചെയ്യണം....പുതിയത് എഴുതി ചേർക്കണം എങ്കിൽ ഒരു മുന്ന് മാസം എങ്കിലും പിടിക്കും ...ഹൂസ്ടണിലെ മിഷൻ കൺട്രോൾ അധികൃതർ ഉടനെ കമ്പ്യൂട്ടർ നിർമ്മിച്ച IBM മായി ബന്ധപ്പെട്ട് ഉടനെ ഒരു Abort Guidance പ്രോഗ്രാം ഉണ്ടാക്കി... .വെറും മൂന്നു മണിക്കൂർ കൊണ്ട് !!!!!…അങ്ങനെ ആ പ്രശ്നംസോൾവ്‌ ചെയ്തു..എന്നാൽ അതാ വരുന്നു അടുത്ത ഏറ്റവും മാരകമായ പ്രശ്നം...!!!!!!!…CO 2 absober വർക്ക് ചെയ്യുന്നില്ല !!!!! .ലുണാർ മോദ്യുളിൽ ഉള്ള സാധാരണ യായി യാത്രികർ ശ്വസിക്കുമ്പോൾ പുറത്തുവിടുന്ന കാർബൺ ടൈ ഓക്സൈഡു(CO2 ) പിടിച്ചെടുത്ത് ശുധീകരിക്കാനാണ് CO 2 absober ഉപയോഗിക്കുന്നത് ... ഇത് ലിതിയം ഹൈഡ്രോക്സൈഡു(LiOH ) ഉപയോഗിച്ചു പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഒരു സിസ്റ്റം ആണ് ….കുടാതെ ദിവസവും മാറ്റെണ്ടുന്ന ഇതിലെ LiOH ന്റെ ടിന്നുകൾ 2 പേർക്ക് 2 ദിവസത്തെക്കുള്ളതാണ്...പക്ഷെ 3 പേർക്ക് 4 ദിവസം ഉപയോഗിക്കാൻ പര്യാപ്തം അല്ല ...ഇതും തീർന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു ..!!!!.അങ്ങനെയെങ്കിൽ അധികം വൈകാതെ CO2 ശ്വസിച്ചു യാത്രികർ മുന്നുപേരും മരിക്കും…!!!!.ഇതിന് ഒരേ ഒരു വഴിയെ ഉള്ളൂ ...തിരിച്ചു കമാൻഡ് മോട്യുളിൽ പോയി അവിടെയുള്ള വലിയ LiOH ന്റെ ടിന്നുകൾ കൊണ്ടുവരുക..!!!.പക്ഷെ ഒരു പ്രശ്നം....അവിടെയുള്ള LiOH ടിന്നുകൾ വലിപ്പമുള്ളതും സമചതുരാകൃതിയിൽ ഉള്ളതുമാണ് ,ലുണാർ മോട്യുളിൽ ഉള്ളതുപോലെ ചെറുതും വൃത്താകൃതിയിൽ ഉള്ളതുമല്ല..ഇതു കാരണം അവിടുത്തെ വലിയ LiOH ടിന്നുകൾ ഇവിടുത്തെ ചെറിയ സോക്കറ്റിൽ കയറില്ല..ഇതിനെന്തു ചെയ്യും?…..വല്ലാത്ത പ്രതിസന്ധി തന്നെ ...!!!
…...മിഷൻ കണ്ട്രോളിലെ വിദഗ്ദർ അവിടെയുള്ള സിമുലറ്ററുകളിൽ പലതും ഡിസൈൻ ചെയ്തു...അവസാനം 1 1/ 2 ദിവസം കഴിഞ്ഞു അവർ ഒരു ആശയം വികസിപ്പിച്ചു...ഇതനുസരിച്ച് അപോളോയിലുള്ള വസ്തുക്കൾ ഉപയോഗിച്ചു ഒരു കണക്ടർ ഉണ്ടാക്കണം..ഇതിനു വേണ്ടുന്ന സാധനങ്ങൾ കമാൻഡ് മോദ്യുളിലെ LiOH ടിന്നുകൾ ,flight log ബുക്കിന്റെ കവർ,കാർഡ് ബോർഡ് ,യാത്രികർ ധരിക്കുന്പോൾ കണക്ട് ചെയ്യുന്ന ഹോസ് (space suit hose ),പിന്നെ അവരുടെ ഷുവിന്റെ സോക്സ്‌ എന്നിവയാണ്...മിഷൻ കണ്ട്രോളിന്റെ നിർദേശം പാലിച്ചു അവർ ഒന്നര മണിക്കൂർ കൊണ്ട് ഒരു ഡ്യൂപ്ലിക്കേറ്റ്‌ കണക്ടർ ഉണ്ടാക്കി ഈ പ്രശ്നം പരിഹരിച്ചു...പിന്നീടും പ്രശ്നങ്ങൾ ... വാഹനം ഭുമിയുടെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ പ്രവേശിക്കേണ്ട കോൺ (angle) ….ഇത് 5.5 ഡിഗ്രിക്കും 7.5 ഡിഗ്രിക്കും മദ്ധ്യേ ആയിരിക്കണം...5.5 ഡിഗ്രിക്ക് താഴെ ആയാൽ അവർ ഭൂമിയിലേക്ക് വരുമ്പോൾ യാത്രചെയ്യാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന കമാൻഡ് മോട്യുൽ വാഹനം അതിഭയങ്കര ചൂടിൽ കത്തിയമരും..!!!!! .7.5 ഡിഗ്രിക്ക് മുകളിൽ ആയാൽ വരുടെ വാഹനം തിരികെ ശുന്യാകാശത്തിലേക്കു തന്നെ മടങ്ങും,ഭൂമിയിൽ എത്തിചേരില്ല …!!!!!!..പക്ഷെ ആ കോൺ അറിയണമെങ്കിൽ ഇപ്പോൾ പ്രയാസമാണ്…കാരണം അവർ സാധാരണ ഉപയോഗിക്കുന്ന Prilimilary Guidnace system എന്ന കമ്പ്യൂട്ടർ അല്ല ഉപയോഗിക്കുന്നത് ...അവിടെ വൈദ്യുതി ലാഭിക്കാൻ Abort Guidance system എന്ന കമ്പ്യൂട്ടർ ആണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്...അത് ഉപയോഗിച്ചു ശരിയായ ദിശ കണ്ടുപിടിക്കാൻ പ്രയാസം...തല്കാലം അവർ ഉപയോഗിക്കുന്നത് 27 നക്ഷത്രങ്ങളെയും സുര്യനെയും ആശ്രയിച്ചാണ് ...പക്ഷെ അവരുടെ സർവീസ് മോട്യുളിലെ ഒക്സിജൻ ടാങ്ക് പൊട്ടിത്തെറിച്ചുള്ള പൊടിപടലങ്ങൾ കാരണം പുറത്തു നക്ഷത്രങ്ങളെ കാണാൻ സാധിക്കുന്നില്ല .....എന്ത് ചെയ്യും?.... വാഹനത്തിന്റെ കമാണ്ടർ ജയിംസ് ലോവെലിന് ഒരു ഐഡിയ തോന്നി..താൻ മുൻപ് അപ്പോളോ8 ൽ വച്ച് കണ്ടുപിടിച്ച ആ വിദ്യ ഒന്ന് ശ്രമിക്കുക...ഭുമിയുടെ Terminator line ഫൊകസ് ചെയ്തു വാഹനം നിയന്ത്രിക്കുക...അങ്ങനെ അവർ നമ്മുടെ ഭുമിയുടെ പകലും രാത്രിയും വേർതിരിക്കുന്ന Terminator line ലാക്കാകി വാഹനം വിട്ടു ...പക്ഷെ ഭുമിയുടെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിനു മുൻപ് വേറെയും പ്രശ്നങ്ങൾ .!!!...സാധാരണയായി അന്തരീക്ഷത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിനു മുൻപ് ആദ്യം സർവീസ് മോഡ്യുളും പിന്നീടു ലുണാർ മോട്യുളും വേർപെടുത്തും ...(യാത്രികർ ഉള്ള കമാൻഡ് മോട്യുൾ മാത്രമേ ഭുമിയുടെ അന്തരീക്ഷം കടക്കൂ …...
എന്തെന്നാൽ അതിനുമാത്രമേ അന്തരീക്ഷത്തിലെ ഘർഷണം മൂലമുണ്ടാകുന്ന ചൂടിനെ പ്രധിരോധിക്കാനുള്ള Heat shield ഉള്ളൂ)..അന്തീക്ഷത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നത്തിനു മുൻപ് സർവീസ് മോട്യുൾ വിട്ടുപോയി…അവർ അതുവരെ അവരെ ഓക്സിജൻ.ജലം,വൈദ്യുതി എന്നിവ നല്കി പരിപാലിച്ച ലുണാർ മോട്യുൾ വിട്ടു കമാൻഡ് മോട്യുളിലേക്ക് കയറി...ഇനി അതിനെ വേര്പെടുത്തണം ...പക്ഷെ കുഴപ്പം.!!!! .ലുണാർ മോട്യുളിൽ Radioisotope thermoelectric generator എന്ന ബാറ്ററി ഉണ്ട് ...ഈ ബാറ്ററി ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നത് അണുശക്തി വമിക്കുന്ന പ്ലൂട്ടോണിയം കൊണ്ടാണ് ..ഇതു ഭുമിയിലെ ഏതെങ്കിലും ഭാഗത്ത്‌ പതിച്ചാൽ അപകടം ആണ് ...എന്ത് ചെയ്യും ?അതിന് അവർ കണ്ട മാർഗ്ഗം അപോളോ 13 നെ പസഫിക് മഹാസമുദ്രത്തിലെ വലിയ ആഴംകുടിയ പ്രദേശമായ Toga trench എന്ന ഭാഗത്തേക്ക് ഇടുക എന്നതാണ് ... അങ്ങനെ അനേകം വൈതരണികൾ അതിജീവിച്ചു , മൊത്തം 7 ദിവസങ്ങൾ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് വിട്ടു നിന്ന അവർ ഏപ്രിൽ 17 ആം തീയതി രാവിലെ 11 മണിയോടെ ഭൂമിയുടെ അന്തരീക്ഷത്തിൽ എത്തി ...എന്നാൽ മിഷൻ കണ്ട്രോളുമായി 6 മിനിട്ടോളം ബന്ധം വിച്ചേദിക്കപ്പെട്ടു …!!!...അതിനാൽ മിഷൻ കണ്ട്രോളിൽ ഉള്ളവർ അവരുടെ വാഹനം കത്തി അവർ മരിച്ചു എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു …..!!!!!!!!.
…...വാഹനം അന്നേ ദിവസം 1.07pm നു ന്യൂസ്‌ലാണ്ടിനടുത്തുള്ള പസഫിക് മഹാസമുദ്രത്തിൽ പതിച്ചു..!!!!! ...അവിടെ കാത്തുനിന്ന അമേരിക്കയുടെ USS Iwo Jima കപ്പലിലെ divers അവരെ വാഹനത്തിൽ നിന്നും പൊക്കിയെടുത്തു ....അത്ഭുതം!!!!!! മൂന്നുപേരും സുരക്ഷിതർ...!!!!!.പക്ഷെ അവർ വളരെ ക്ഷീണിതർ ആയിരുന്നു …നാല് ദിവസങ്ങൾ ശരിക്കും ആഹാരവും വെള്ളവും കിട്ടാതെ അവരുടെ തൂക്കം പകുതിയായി...!!!!ഒരാൾക്ക് വെള്ളം കുടിക്കാത്തതുകൊണ്ട് മുത്രശയരോഗം പിടിപെട്ടു ....എന്നാലും അവർ വിജയിച്ചു ..ചന്ദ്രനിൽ ഇറങ്ങാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും അവർ മൂന്ന് പേരും ഇവിടെയുള്ളവരുടെ മനസ്സിൽ എപ്പോഴേ ഇറങ്ങി കഴിഞ്ഞിരുന്നു ......

ലിയനാര്‍ഡോ ഡാവിഞ്ചി


ഇറ്റലിയിലെ ഫ്ലോറന്‍സിനടുത്തുള്ള വിന്‍ചി ഗ്രമത്തില്‍ 1452 ഏപ്രില്‍
15-ന ലിയനാര്‍ഡോ ജനിച്ചു ധനികനായ നോട്ടറിയായിരുന്നു പിതാവ്
പിയോറോ ഡാ വിന്‍ചി അദേഹത്തിന് ഗ്രാമിണയായ ഒരു കര്‍ഷക
കന്യകയിലുണ്ടായ മകനാണ് ലിയനാര്‍ഡോ ആ വനിതയെ പിയെറോ
വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നില്ല കുലമഹിമയക്ക് ഇണങ്ങാത്തതയിരുന്നു കാരണം
പിയെറോയില്‍നിന്ന്‍ ഗര്‍ഭംധരിച്ച യുവതി പ്രസവിച്ച കുട്ടിയെ ഡാവിഞ്ചി
കുടുംബം ഏറ്റെടുത്തു വളര്‍ത്തി സമ്പത്തിന് നടുവിലാണ് ഡാവിഞ്ചി
വളര്‍ന്നത് മികച്ച വിദ്യാഭ്യാസം ലഭിച് കലയ്ക്കും സംഗിതത്തിനുംമിടയില്‍
വളര്‍ന്ന ലിയനാര്‍ഡോ ചിത്രകലയോടാണ് ആഭിമുഖൃം കാണിച്ചത്
ഫ്ലോറന്‍സിലെ അക്കാലത്തെ ഏറ്റവും പ്രശസ്ത ചിത്രകാരനും ശില്പിയുമായ അന്ദ്രിയ ഡെല്‍ വേറൊച്ചിയുടെ ശിഷ്യനായി 1446-ന്
അടുത്തായിരുന്നു അങ്ങനെ ഡാവിഞ്ചി ചിത്രകലയുടെ തന്ത്രങ്ങള്‍ പടിച്ചു
ഇത് അള്‍ത്താരചിത്രങ്ങളും പാനല്‍ചിത്രങ്ങള്‍ വരയ്ക്കലും മാര്‍ബിളിലും
വെങ്കലത്തിലും ശില്‍പങ്ങളണ്ടാക്കലിലുമാണ ഡാവിഞ്ചി പരിശിലനംനേടിയത്
1472-ല്‍ ഫ്ലോറന്‍സിലെ പ്രശസ്ത കലാകാരന്മാരുടെ വേദിയായ പെയിന്റെയ്സ് ഗില്‍ടില്‍ പ്രവേശനം കിട്ടിയെങ്കിലും വെരോച്ചിയുടെ
സഹായിയായിത്തന്നെ ഡാവിഞ്ചി തുടര്‍ന്നു.
പള്ളിയിലോ പൊതുസ്ഥപനത്തോ പ്രഭുഭവനങ്ങളിലോ ഒരു രചനയ്ക്കുള്ള
കരാര്‍ ലഭിക്കുന്നത് അക്കാലത്ത് ഒരു ശില്‍പിക്കോ ചിത്രകാരനോ കിട്ടുന്ന
അംഗികരമായിരുന്നു ഫ്ലോറന്‍സിലെ പലാസോ വെച്ചിയോ ചാപ്പലില്‍
ഒരു അള്‍ത്താരച്ചിത്രം ഡാവിഞ്ചിക്ക് കമ്മിഷന്‍ ലഭിച്ചു പഷേ അത് നടപ്പായില്ല ഇക്കാലത്ത് പല ചിത്രങ്ങളും ഡാവിഞ്ചി പാതിവഴിയില്‍ ഉപേഷിച്ചു ജോലി തീര്‍ക്കാതെ ഉപേഷിച്ചു പോകുന്നയാള്‍ എന്ന ചീത്തപ്പേര്
പതിയുകയും ചെയ്തു. ചിത്രകലയില്‍ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതായിരുന്നില്ല
ഡാവിഞ്ചിയുടെ പ്രതിഭ സംഗിതം,ശരിരശാസ്ത്രം,എഞ്ചിനിയറിംഗ്,ആയുധരൂപകല്‍പന, യന്ത്രരൂപകല്‍പന, ഗണിതം, വാസ്തുവിദ്യ തുടങ്ങിയ ഭിന്നരംഗങ്ങളില്‍
അത് വ്യപിച്ചിരുന്നു.
1842-ല്‍ മിലാനിലെ ഡ്യുക്കിനു കീഴില്‍ ഡാവിഞ്ചി ജോലിനേടി ആയുധങ്ങള്‍
മടക്കിയെടുക്കാവുന്ന പാലങ്ങള്‍, കപ്പലുകള്‍ തുടങ്ങിയവ നിര്‍മ്മിക്കാന്‍
നേത്രത്യം നല്‍കിയത് ഡാവിഞ്ചിയായിരുന്നു
മിലാനില്‍വച്ചാണ് ഡാവിഞ്ചി തന്‍റെ അദ്യകാല ചിത്രങ്ങളില്‍ ഏറ്റവും
പ്രശസ്തമായ " ദ വിര്‍ജിന്‍ ഓഫ് ദ റോക്സ് വരച്ചത് " ഈ ചിത്രത്തിന്‍റെ
1498-ല്‍ ഡാവിഞ്ചി തന്‍റെ മാസ്റ്റര്‍പീസ് വരയ്ക്കാന്‍ ആരംഭിച്ചു
"ദ ലാസ്റ്റ് സപ്പര്‍ " 1498-ല്‍ ചിത്രം പുര്‍ത്തിയായി.
ഫ്രഞ്ചുകാര്‍ 1499-ല്‍ മിലാന്‍ കീഴടക്കിയതോടെ ഡാവിഞ്ചി ഫ്ലോറന്‍സിലെക്ക്
മടങ്ങി ഈ കാലഘട്ടത്തിലാണ് വിശ്യവിഖൃതമായ മോണാലിസയുടെ
പിറവി (1503-06) പാരിസിലെ ലൃൂര്‍വ് മൃുസിത്തിലാണ് ഈ ചിത്രം
സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നത് 77:53 സെമി വലിപ്പമുള്ള ഈ എണ്ണഛായാചിത്രം
പുഞ്ചിരിക്കുന്ന ഒരു ഇറ്റാലിയന്‍ വനിതയുടെതാണ് മാര്‍ക്യി ഡെല്‍ ഗിയോകോണ്‍ഡോ എന്ന ഫ്ലോറന്‍സുകാരന്‍ പ്രഭുവിന്‍റെ ഭാരൃയാണ്
ഈ ചിത്രത്തിന് മാത്രകയായത് എന്ന്‍ പറയപ്പെടുന്നു.
ഡാവിഞ്ചിക്ക് ഏറെ പ്രിയങ്കരമായിരുന്നു "മോണാലിസ"പര്‍വതങ്ങള്‍
നിറഞ്ഞ ഭൂഭാഗദൃശ്യത്തിന്‍റെ പശ്ചാതലത്തില്‍ വ്യംഗ്യമായ പുഞ്ചിരിയോടെ
ഇരിക്കുന്ന മോണാലിയെക്കുറിച്ച് ആയിരക്കണക്കിനു പേജുകള്‍ എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് ലക്ഷകണക്കിനു മോണാലിസയുടെ പതിപ്പുകള്‍ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട് കലാചരിത്രത്തിലും സാഹിതൃത്തിലും ഇന്നും മോണാലിസ
പ്രത്യഷപ്പെടുന്നു
1911-ഓഗസ്റ്റ്‌ 21-ന് പാരിസില്‍ നിന്ന്‍ മോണാലിസ മോഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു
വിസെന്‍സോ പെറുജിയ എന്ന ഇറ്റലിക്കാരനായിരുന്നു മോഷ്ടാവ്
1913-ല്‍ ഫ്ലോറന്‍സില്‍ നിന്ന്‍ കേടുകുടാതെ ചിത്രം കണ്ടുകിട്ടി
മനുഷ്യശരിരഘടനയെക്കുറിച്ച് വിശദമായി പഠിച് നിരവധി ശരിരശാസ്ത്ര
ചിത്രങ്ങളും ഡാവിഞ്ചി വരച്ചു ശവശരിരങ്ങള്‍ പരിശോധിച് പഠിച്ചാണ്
അദേഹം ചിത്രങ്ങള്‍ തയാറാക്കിയത്
1492-ലെ "വിടൃുവിയന്‍ മാന്‍ "ആണ് ഡാവിഞ്ചിയുടെ അനാട്ടമി ചിത്രങ്ങളില്‍ ഏറ്റവും പ്രസിദധം
ഫ്രഞ്ച് ഗവര്‍ണറുടെ ക്ഷണപ്രകാരം 1506-ല്‍ ഡാവിഞ്ചി മിലാനിലെത്തി
ഫ്രഞ്ച് രാജാവ് ലൂയി പന്ത്രണ്ടാമന്‍ ഡാവിഞ്ചിയെ കൊട്ടാരം ചിത്രകാരനായി
പ്രഖൃപിച്ചു.
1514 മുതല്‍ 1516 വരെ റോമില്‍ പോപ്പ് ലിയോ പത്താമന്റെ സംരഷണയിലും ഡാവിഞ്ചി താമസിച്ചു ഈ കാലയളവുകളില്‍
എല്ലാം ശാസ്ത്രിയ പരിഷണങ്ങളും എഞ്ചിനിയറിങ്ങ് പദധതികളും
പൂര്‍ണവും അപൂര്‍ണവുമായ ചിത്ര -ശില്പ നിര്‍മ്മാണങ്ങളും
അദേഹം തുടര്‍ന്നു
1519-മെയ് രണ്ടിന് ആ ചിത്രകാരന്‍ ലോകത്തോട്

ഒഴുകുന്ന ഏദന്‍ !


മെസെപ്പെട്ടോമിയ എന്നാല്‍ നദികള്‍ക്കിടയിലെ പ്രദേശം എന്നാണ് അര്‍ഥം . യൂഫ്രെട്ടീസും ടൈഗ്രിസും ആണ് ആ നദികള്‍ . ഇവിടുത്തെ വരണ്ട, അര്‍ദ്ധമരുഭൂവില്‍ ഒരു വിചിത്ര സ്ഥലം ഒളിഞ്ഞിരുപ്പുണ്ട് ! അതാണ്‌ വിശാലമായ മെസെപ്പെട്ടോമിയന്‍ ചതുപ്പ് നിലങ്ങള്‍ ! കണ്ണെത്താ ദൂരത്തോളം വളര്‍ന്ന് നില്‍ക്കുന്ന കൂറ്റന്‍ പുല്‍ വര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ .... അതിനിടയില്‍ ചെറിയ ചെറിയ ചെളി തുരുത്തുകള്‍ ...... ഇതിനിടയിലൂടെ വളഞ്ഞും തിരിഞ്ഞും ഒഴുകുന്ന ജലം .... അവിടെയും ഇവിടെയും നെല്‍കൃഷിയുടെ പച്ചപ്പ്‌ ...... വെള്ളത്തില്‍ ഓടിക്കളിക്കുന്ന ചെറുമീനുകള്‍ .... ചതുപ്പില്‍ മേഞ്ഞു നടക്കുന്ന പോത്തുകള്‍ ... ഇതാണ് ഈ വിചിത്ര ഭൂമിയുടെ ഏകദേശ ചിത്രം . അയ്യായിരം കൊല്ലങ്ങള്‍ക്ക് മുന്നേ സുമേറിയന്‍ ജനതയില്‍ ഒരു വിഭാഗം ഇവിടെ പാര്‍പ്പ്‌ ആരംഭിച്ചിരുന്നു . അവരുടെ പിന്‍ തലമുറയാണ് ഇന്ന് ഇവിടെ കാണുന്ന ചതുപ്പ് അറബികള്‍ (Marsh Arabs). പുല്ലുകളും ചെളിയും കെട്ടുപിണഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ചെറുതുരുത്തുകളില്‍ ആണ് ഇവര്‍ തങ്ങളുടെ വിചിത്ര വീടുകള്‍ പണിയുന്നത് . ഏകദേശം ഇരുപതിനായിരത്തോളം ചതുരശ്ര കിലോമീറ്റര്‍ വിസ്തൃതിയുള്ള ഈ ചതുപ്പ് നിലങ്ങളുടെ ഭൂരിഭാഗവും ദക്ഷിണ ഇറാക്കില്‍ ആണ് ഉള്ളത് . ബാക്കി ഭാഗം കുറെ ഇറാനിലും . വളരെ കുറച്ചു ഭാഗം കുവൈറ്റ് അതിര്‍ത്തിയിലും ഉണ്ട് .
ക്രിസ്തുവിനും ആയിരക്കണക്കിന് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക്‌ മുന്‍പ് സുമേരിയന്‍ ജനത എങ്ങിനെയാണോ ഈ നീര്‍ വനങ്ങളില്‍ വീടുകള്‍ നിര്‍മ്മിച്ചിരുന്നത് അതേ രീതിയില്‍ തന്നെയാണ് ഇന്നത്തെ മാര്‍ഷ് അറബികളും തങ്ങളുടെ ഭവനങ്ങള്‍ നിര്‍മ്മിക്കുന്നത് എന്നതാണ് അതിശയകരം . മുധിഫ് (mudhif) എന്ന് വിളിക്കുന്ന ഇത്തരം ചതുപ്പ് വീടുകള്‍ പൂര്‍ണ്ണമായും ചതുപ്പില്‍ നിന്നും ലഭ്യമാകുന്ന ഉണങ്ങിയ പുല്ലുകളും , കണ്ടല്‍ ചെടികളും ചെറു കമ്പുകളും കൊണ്ടാണ് നിര്‍മ്മിക്കുന്നത് . ഇതിനായി ആണിയും തടിയും ഉള്‍പ്പടെ മറ്റൊരു "വിദേശ' വസ്തുക്കളും അവര്‍ ഉപയോഗിക്കാറില്ല . നമ്മുടെ മുളയോട് സാദൃശ്യമുള്ള Qasab എന്ന കൂറ്റന്‍ പുല്ലാണ് (ഇതിനു ചിലപ്പോള്‍ ഏഴര മീറ്ററോളം നീളം വെയ്ക്കും ) മുധിഫ് വീട് നിര്‍മ്മിക്കുവാന്‍ ഏറ്റവും അധികം ഉപയോഗിക്കുന്നത് . ചുരുങ്ങിയത് മൂന്ന് ദിവസങ്ങള്‍കൊണ്ട് ഇവര്‍ക്ക് ഇത്തരം ഒരു ചെറിയ വീട് നിര്‍മ്മിക്കുവാന്‍ സാധിക്കും . വീട് നിര്‍മ്മിക്കുന്ന ചെറു തുരുത്തുകള്‍ tuhul എന്നോ kibasha എന്നോ dibin എന്നോ ആണ് അറിയപ്പെടുന്നത് . കണ്ടാല്‍ ഉറപ്പുള്ളത് എന്ന് തോന്നിക്കുമെങ്കിലും ഇത്തരം ദ്വീപുകള്‍ ചെറിയ രീതിയില്‍ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ചലിക്കും . സ്വന്തം വീട് അയല്‍വാസിയുടെ വീടുമായി കൂട്ടിയിടിക്കാന്‍ സാധ്യത ഉള്ളതിനാല്‍ ചുറ്റും വാരികള്‍ സ്ഥാപിച്ച് ഉറപ്പിച്ച ശേഷമാണ് ഇവര്‍ നിര്‍മ്മാണം തുടങ്ങുക . ഇവരുടെ വീടുകള്‍ മാറ്റി സ്ഥാപിക്കാനും വളരെ എളുപ്പമാണ് . ചതുപ്പിലെ ജലവിതാനം ഉയരുമ്പോള്‍ ഇവര്‍ ശ്രദ്ധാപൂര്‍വ്വം ഈ വീടുകള്‍ അഴിച്ച് മറ്റൊരിടത്ത് കൊണ്ട് സ്ഥാപിക്കും . നല്ല രീതിയില്‍ നോക്കിയാല്‍ ഇരുപത്തി അഞ്ചു വര്ഷം വരെയും ഇത്തരം ഒരു വീട് ഉപയോഗിക്കാനാവും . അതിഥികള്‍ക്കും ഉന്നതര്‍ക്കും വേണ്ടി നിര്‍മ്മിക്കുന്ന വീടുകളെ raba എന്നാണ് വിളിയ്ക്കുന്നത് . ചതുപ്പിലൂടെ ഇവര്‍ സഞ്ചരിക്കുന്ന വള്ളങ്ങളെ mashoof അല്ലെങ്കില്‍ tarada എന്നാണ് പറയുന്നത് . പുല്ലുകള്‍ക്കിടയിലൂടെ തുഴയാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ട് ആയതിനാല്‍ ആദ്യം രണ്ടോ മൂന്നോ പോത്തുകളെ ആ വഴി അഴിച്ചു വിടും . പോത്തുകള്‍ നീന്തി പുല്ലുകള്‍ മാറി വഴി ക്ലിയര്‍ അയാള്‍ പിറകെ വള്ളങ്ങളും പോകും !
ചതുപ്പില്‍ രക്തം കലര്‍ന്നപ്പോള്‍ !
--------------------------------------
Maʻdān (Arabic: معدان) എന്നറിയപ്പെടുന്ന ചതുപ്പ് അറബികള്‍ ഭൂരിഭാഗവും ഷിയാ മുസ്ലീമുകള്‍ ആണ് . വളരെ കുറച്ച് Mandaeans എന്നൊരു വിഭാഗവും ഇവരുടെ ഇടയില്‍ ഉണ്ട് ( മോശയെ വ്യാജപ്രവാചകനായും മോശ ഇസ്രായേലിന് പരിചയപ്പെടുത്തിയ ദൈവത്തെ പിശാചായും കണക്കുകൂട്ടുന്ന ഒരു ജ്ഞാനവാദ മതം ) . ചില സദാം വിരുദ്ധര്‍ ചതുപ്പിലെ മുധിഫ് വീടുകളില്‍ അഭയം പ്രാപിച്ചത് മദാന്‍ എന്ന ചതുപ്പ് നിവാസികളുടെ ആകമാന നാശത്തിനു വഴിവെച്ചു . സദാമിന്റെ പട്ടാളം പല തവണ ചതുപ്പ് ഗ്രാമങ്ങള്‍ റെയ്ഡ് ചെയ്തു . അവസാന കൈ എന്ന നിലയില്‍ ചതുപ്പിലെയ്ക്കുള്ള ജലത്തിന്‍റെ മാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍ അടയ്ക്കുകയും ചെയ്തതോടെ വറ്റി വരണ്ട ചതുപ്പ് നിലങ്ങളില്‍ നിന്നും അയ്യായിരം കൊല്ലത്തെ സംസ്കാരം അവസാനിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് മദാന്‍ അറബികള്‍ അവിടെ നിന്നും ഇറാനിലെയ്ക്ക് കൂട്ട പലായനം ചെയ്തു . എന്നാല്‍ സദാമിന്റെ പതനത്തോടെ ചിലര്‍ തിരികെ എത്തിയെങ്കിലും കലാപ ഭൂമിയായി മാറിയ ഇറാക്കില്‍ എത്രനാള്‍ അവര്‍ക്ക് പിടിച്ചു നില്‍ക്കാന്‍ കഴിയും എന്ന് കണ്ടറിയണം .
അടിക്കുറിപ്പ് : Mubarak bin London (Arabic for "the blessed one from London") എന്നറിയപ്പെടുന്ന പര്യവേഷകനായ Sir Wilfred Patrick Thesiger പറയുന്നത് മുഹമ്മദ്‌ നബിയുടെ കുടുംബവുമായി ബന്ധമുള്ള ചില മാര്‍ഷ് അറബുകളെ അദ്ദേഹം തന്‍റെ യാത്രക്കിടയില്‍ കണ്ടു മുട്ടി എന്നാണ് . മെസപ്പെട്ടോമിയന്‍ ചതുപ്പ് നിലങ്ങളില്‍ നിലവിലുള്ള ഏക മത തീര്‍ഥാടന കേന്ദ്രം പ്രവാചകനായ എസ്രായുടെ ശവകുടീരം (Al-ʻUzair) എന്നറിയപ്പെടുന്ന സ്ഥലമാണ് . ഇത് 1050 മുതല്‍ ആണ് അങ്ങിനെ അറിയപ്പെടുവാന്‍ ആരംഭിച്ചത് . ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ജൂത ചരിത്രകാരനായ ജോസഫസ് പറയുന്നത് എസ്രാ ജറുസലേമില്‍ വെച്ച് മരിച്ചു എന്നാണ് .